tag:blogger.com,1999:blog-18441676290316249452012-02-17T05:13:27.141+02:00KÜLTÜR-SANAT-ELEŞTİRİ-FANZİNkuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.comBlogger1561100tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-52747999995635849402010-07-29T20:16:00.000+03:002010-07-29T20:20:03.110+03:00<div>Biraz kalın sesli kadın gülüşmeleri</div><div>Meydanda ise iki aydır Rus marşları çalınıyor</div><div>Balon kadehteki et kokusu küllenmiş</div><div>Ancak aynalar alışmadı henüz suratsızlığıma</div><div>Çünkü tınısı farklı siyah tomurcukların</div><div><br /></div><div>Polis kovalıyorken insanları, kaşında kanlar bana bakıyorsun</div><div>Dans ediyoruz, suratın kan içinde </div><div>Burnunu öpeceğim ve suratını alamayacak “Güvenlik güçleri</div><div>dans edenleri öldürüyordu.” yazılsın tarih kitaplarına, öpüşenleri</div><div>n ağızları kan doldu diyerek abartılsın</div><div>Tarih kitapları kan koksun, söyleyin</div><div>Siz parça parça ölüyorsunuz</div><div>Dedim </div><div>Ben bütün öldüm</div><div>Hâlâ durup dururken bana gülüyorsun</div><div>Sarhoş olup sallandıkça Mahler</div><div>Deprem oluyor sanıyorsun</div><div>Üstelik bazı harfler başa gelmek/gelmemek için direniyor</div><div><br /></div><div>Kimliklerimiz dinleri kirletiyor</div><div>Kimliklerimiz devletlere nötr</div><div>Kimliklerimiz cinsiyetleri kirletmez</div><div>Kimliklerimiz babamızı temize çıkartamaz </div><div>Kimliklerimiz köyümüz olamaz</div><div>Kimliklerimiz evlilerin çocuklarına bakamaz</div><div><br /></div><div>Yok olup giden kendiliklerimizde kirlenen ve en çabuk çürüyen kimlik suratlarımız</div><div>Dünya, sahtekar yuvarlak, birden yalpalıyor</div><div>Yoksa ben bisikletten düşmeyecek kadar uyudum </div><div>Büyük yudumları şarapların</div><div>Yahut balkondaki orospu kokusu, anason gibi</div><div>Yakasına yapışılmış z lerin, hep daha güzel sonlanırmış gibi alfabe</div><div>Ancak güneş doğurmadıkça gündüzleri</div><div>Benimle baş harfler kadar dimdik konuşun</div><div>Zihnimden emekli olunca bana kontrbas çalabilir misin?</div><div><br /></div><div>Kimliğini koynunda yıkadım yılanlığın</div><div>Kimliğini gömleğinde yıkadım yılanın</div><div>Yine de yılmadı yılanların yalnızlığı</div><div>Çölde, kanları emilmiş kum savaşları</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5274799999563584940?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-57399078270806874252010-07-29T19:58:00.000+03:002010-07-29T20:15:14.155+03:00<div>Titriyorsun, görüyorum</div><div>Tek sorunumuz sarılamamak</div><div>Kara saçlarını cemreden çek</div><div>Tüm çirkinliğime rağmen</div><div>Seni ağlatabilirim</div><div>Tüm güzelliğine rağmen</div><div>Kayan konuşmaların</div><div>Sırtından tanıdım kadınlığını</div><div>Asil dekoltelerin oradadır</div><div>Ben dediğin</div><div>Tahrik unsuru</div><div>Silah </div><div>Tedavi süreci</div><div>Serum</div><div>…</div><div><br /></div><div>Atlar, ölmüş atlar</div><div>Kaçırılışı aklığın oluk oluk kızıllıktan</div><div>Kaçırılışı ömürlerden</div><div>Kanları gibi duraylı, çökmüş diplerine dudaklarının kadınlık</div><div>Sebebi olan hayvanlarla birlikte yaşıyorsun</div><div>Ben yalnız bir hayvanım</div><div>Sen onlarla yaşıyorsun</div><div>Karanlığın içinde kendimi bulamasam da</div><div>Aramaya çıkabilirim yaşama sebebimi</div><div>Köprücük kemiklerinde </div><div>Sakladım yaşama sevincimi</div><div>Burnunda</div><div>…</div><div>Sakalımdaki şarabı yalıyor sarhoş köpekler</div><div>Geceleyin havlıyorlar şarabıma, sakalımın gözü pek</div><div>…</div><div><br /></div><div>Biz üç adam sarhoştuk </div><div>Aynı masada âşık olduk bir kadına</div><div>Ve bunun yakında filmi gelecekmiş sinemalara</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5739907827080687425?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-60736665308364780842010-07-29T16:56:00.002+03:002010-07-29T17:06:52.748+03:00kuyufanzin çıktı hemide kağıtlı fotokopili koklanabilir yalanabilir olarak. olabildiğince çok kişiye ulaşması siz sayın yazar ve okuyucu tayfası sayesinde olaiblir. alınca gidip bi 5 tane fotokopi çektirip birilerine verin. tanesi 30 kr tutyo 5 tanesi 1.5 lira tutar o kadar pinti olmayın hadi bakem öperim herkesi<div><br /></div><div>bu arada gerek tt gerek emrah yeni yazılar ekliyo çok sevindim. homulus site öldü diye yazı koymuyodu. ölmek diye bişey yok yeter ki yazan olsun. netim olmadığı için ben pek koyamıyorum ama halledecem bi ara</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6073666530836478084?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-10182178828950604942010-07-17T03:25:00.003+03:002010-07-17T03:40:12.887+03:00<p> Aramak mı gerekir mutluluğu? Yoksa Amerikan menşeli tarikatların dediği gibi mutluluk içimizde mi? Bir an mıdır, anılarda mıdır? Aslında soruları öyle çok dallandırıp budaklandırmaya gerek yok. Mutluluk üzerine ne söylenmişse hepsi doğrudur ve gösterilen her yol mutluluğa çıkar. Benim asıl ilgimi çeken mutluluğun hangi taşın altında olduğu değil, insanoğlunun mutlu olabilmek adına elini hangi taşların altına soktuğudur. </p><p> Maslow’u dikkate alacak olursak insan davranışlarının temelini fiziksel ve toplumsal ihtiyaçlar oluşturuyor. Elbette açlıktan kıvranan bir insana buzlu viski önermek çok saçma olur ve evet bu açıdan bakıldığında haklı da. Peki mutluluk bu ihtiyaçlar hiyerarşisinin neresinde, amacı mı, sonucu mu? Gerçekleştirmek için yıllarımızı harcayabildiğimiz amaçlarımız gerçekleştiğinde terazinin diğer yanı aynı ölçüde mutlulukla dengelenmiyorsa biz neden hala aynı bataklıkta debeleniyoruz. Dört buçuk milyar kadar aptal her sabah birbirlerine şu veya bu konuda üstünlük sağlayabilmek amacıyla başlıyorsa güne mutlak olan tek şey mutsuzluktur. İnsan ırkı bu konuda o kadar çıldırmış ki artık yeryüzünde sayılarla ifade edilemeyecek hiçbir şey yok. Sayılar nicelik belirterek birçok şeyi kavramamızı sağlıyor, hayatı kolaylaştırıyor. Ama farkında olmadan kölesi olduğumuz sayılar aynı zamanda üstünlük belirtiyor. Hep daha diyoruz; zamanın kırbaçları iz bırakmıyor ya sırtımızda, anlayamıyoruz. Planlıyoruz hayatı, planlarımıza uymak için her şeyden vazgeçiyoruz, olabildiğince hoşgörüsüzleşiyoruz. Sabah trafiğinde işe yetişemeyeceğini anlayan insanları beş dakika izleme imkanı olan herkes ne demek istediğimi anlar. Her sabah ve hep aynı korkuyla, – ya geç kalırsam-. O koca kafalarımızı iğne deliklerinden geçirmeye çalışıyoruz sürekli. Yaptığımız tamamen bu. Atalarımızın beceriksizce bugünlere taşıdığı sistemi değiştiremedik ve ne mutlu çocuklarımızda mutsuz olacak. Dünya nüfusu Adem’in kasıklarından aşağı kartopu gibi yuvarlanırken sürekli artacak aramızda acı çekmekten keyif alanlar, öldürürken gülmeyi becerebilen karizmatik kovboylar, barınamayacak kadar aciz olanlar, işe duygu karıştırılmaz deyip her duyguyu iş haline getiren bezirganlar. Büyük gösteren yüksek topuklu evlerimiz de artacak elbette. Ülkeler uzayda en uzağa işeme yarışına girdi bile, işte biz bu kadar aptalız. Peki tanrının cennetine layık olamayacak kadar üstün yaratılan bizler hiç mi mutlu olamıyoruz? Bu kadar mı beceriksiziz? Hayır, yıllarımızı harcayarak elde ettiğimiz –başarıları- bir şişe şampanya ile kutluyor ve bir sonraki gün daha gidecek çok yolumuz var diyerek hırsla başlıyoruz güne. Mutluluğa ayıracak vaktimiz yok. Hayat kısa, küçük ceplerimize büyük lokmalar sığdırmalıyız.</p><p>Peki ne yapmalı? İnsan ancak cennette mi mutlu olabilir? Dünyaya mutlu olmak için gelmedik ki tek amacımız bu olsun mu demeliyiz? Amerikan dolarının üzerinde de yazdığı gibi bizler tanrıya güveniyoruz. Hayır cevap elbette bunlar olmamalı. İnsanlık mutluluğu yücelten şairleri, müzisyenleri, yazarları, düşünce adamlarını hepsini bir kazanda toplamalı ve sabun yapmalı; ancak o zaman temizlenebiliriz. Çünkü çok kirlendik, şeytan bizi sonunda yendi. Peki ya çocuklarımız? Dünyanın her yerinde hangi dili konuşursa konuşsun, ne renk olursa olsun aynı resmi çizen çocuklar? Hangi resim mi? Lütfen çocukluğunuzu hatırlayın, cennet çocukluk hayallerimizde saklı. </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-1018217882895060494?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-89473036823960354552010-06-13T21:37:00.002+03:002010-06-13T21:54:15.431+03:00<span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><i>Trafik yoğunluğu, çarpışmalar, ardı arkası kesilmeyen korna sesleri.. Metroda böyle bir dert yok çünkü herşey saatli ve sayılı. İnsanların kontrol ettiği ama kontrol edilmediği metro. Trafikte sayı belli olsada saat ve yer belirlenemez. Öyleyse sıkışıklık dediğimiz zamansızlık ve mekanın yanlışlığı mıdır?</i></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><i>İnsanlardaki sıkışıklık= nüfus yoğunluğuysa bu zamansızlıktan kaynaklanıyor. Ama asıl neden, insanların kontrol eden değil edilen olması. Ve makinist işi olan zamanlama ve yönlendirmeyi öyle bir yapıyor ki sonuç kaos oluyor. Görev tanımındaki sorun BAŞLANGIÇTA başlıyor, ortaya çıktığı yerde ironi oluşuyor.</i></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8947303682396035455?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>T.T.http://www.blogger.com/profile/04081941260707447011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-91797079109551886762010-03-27T01:51:00.001+02:002010-03-27T01:55:27.762+02:00Gözyaşlarında yüzen göz bebeklerinin emdiği memeler senin irin dolu sivilcelerindi ve saks mavisi dudaklarında seks yaptılar, yatak olarak kullandılar ipeklik etlerini. Kimse kalmadıysa biz vururuz onları gözbebeklerinden. Yeter ki rahatlasın karnındaki boşluk. Bu arada ruhunun tam orada yaşadığını bilmelisin. Karın boşluğunda. Zaten kırk sekiz kilo isen, yataktaki bu çukur, bedenine ait olamaz. Saati kapatıp, geri yatan ve bedenine yetişemeyen ruhunun izi olmalı, kirli çarşaflardaki. Ruha ihtiyaç yok! Bedenler, şehirler içinden uçuşur; kalabalık sokaklar enseste meyillidir ve savruldukça boy boy çocuklarımız olur şuursuzca. Ruha ihtiyaç yoktur! Ruh diyetisyenlerine para harcamazsın, hor kullanmayı seviyorsun ruhunu. Yatağımda olmayan kadının ruhunun; bira göbeği, krema gıdığı, kıymalı börek basenleri ve kızartma götünü seviyorum. Ve bebeklerde karın boşluğunda üretilirler. Bir parça ruhtan plesanta içinde. Doğum sancıların ise ruhunun iki parçaya bölünmesinden duyduğun çiledir. Bu ruh işleri karışık vs.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-9179707910955188676?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-48908515769033317902010-03-17T19:24:00.000+02:002010-03-17T19:28:48.974+02:00bu cam tekrar kırılacak<br /> hepinizi temin ederim<br /> sancı, tariflerin gerisinde kalır karnımın<br /> kapanıyor mağaraların ağızları<br /> her zaman yalnızlığı gösterir<br /> sokuldukça akranlarımın ruhları yatağıma<br /> renkleri dağılıyor paralelliklerin<br /> tüm korkaklar gibi ben de geceleri kaçıyorum gerçeklerden<br /> tünelin sonundaki ışık sadece bir ateş böceği<br /> yürüyorsak, kaldırımların bir bildiği vardır diye yürüyoruz<br /> şehir, bizi sürekli rahmine taşır kirli kalabalığın<br /> yanağına bastır yılanların ayaklarını ve kus<br /> iksirinden yoksun dünyanın en güzel cadısı<br /> sadece kilise çanları çaldıkça okuyor kitabını<br /> ve çizgi film izliyor yandıkça baş parmağı<br /> mumlar iki vakte kadar tükensin<br /> şayet ellerimizi kelepçeleyecek bir çağın kurtçukları<br /> tüm zindanlarınızdan sağ çıktım bunu biliyor kokuşmuş tanrınız<br /> kağıtlar eskidikçe ateşi çıkıyor uygarlığın<br /> galibiyetsiz atların belirtisiz isim tamlamaları gibi suskun nalları<br /> sahilden bir kum tanesi, tanıdık ve son derece sevimsiz bir kadın<br /> üç beş martının kanadında buldu uçma kuvvetinin esrar ını<br /> içen bir kokpit dolusu erkeklik narası<br /> 278 kişinin ölümüyle sonuçlandı<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4890851576903331790?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-78218683204364523852010-03-16T22:27:00.001+02:002010-03-16T22:27:57.868+02:00Karşısında aynanın sabırsızlanıyor hüzün<br />Bir kamu kuruluşunda yalnızlık olarak çalışıyorum<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7821868320436452385?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-25214384894578560522010-03-15T22:08:00.001+02:002010-03-15T22:08:38.966+02:00Mektuplarını hiç okumadım<br />Mektuplarını hiç açmadım<br />Mektuplarını hiç postalamadım<br /><br />Postacının elindeyken yakmaya başladım kelimelerini<br />Çok korktu delikanlı ve çantasını bırakarak kaçıp gitti<br />Bir çanta dolusu mektupla ayaklarımın köklerini suladım<br />Yine eski zamanlardı ve daha plastik para icat edilmemişti<br />Sadece mektuplar vardı, el ile yazılmış saf lafları yıkadım<br />Çantasını geri almaya gelen postacıyı posta kutusuna tıktım<br />Arada bir deliğinden ekmek ve pul atıyorum<br /><br />Terasımızdan aşağı portakal suları akıyor<br />66 model Mercedesinin üzerine<br />Ve mavi kaportasındaki küflerinden arınıyor<br /><br />Fotoğraflarını hiç tabetmedim <br />Fotoğraflarınla hiç sevişmedim<br />Fotoğraflarını hiç çekmedim<br /><br />Ampulden ışık toplayan arı gibiydim<br />Gözlerim kör olmuştu ama kokuyordu ışığın<br />Tadını zaten biliyordum<br />Pişmiş penguene benziyordun<br />İçi hep buzlu<br />İfadeni bir kova suda boğdum sessizce<br />Ardından suyu yüz santigratta dondurdum<br /><br />Ben o küçük yangında her şeyimi kaybettim<br />Varlığım bunların en değersiziydi<br />Yangın bazen kesin çözümüdür çaresizliğin<br /><br />Yüzünü hiç ezberlemedim<br />Yüzünü hiç okumadım<br />Yüzünü hiç görmedim<br /><br />Sarı saçların karlara değiyordu ve bunda beyazın hiçbir suçu yok<br />Ormanı yakarken nasılda kızıl kılların<br />Geceleyin her yerde karaşınsın<br />Rüyamda sarhoşken seni arıyorum<br />Rüyanda ve aynı zamanda sarhoşken görebilirsin beni<br />Ben seni her gün ancak böyle görebiliyorum<br />Çifte derinlik bu olmalı paralel okyanuslarında dünyanın<br /><br />Öpüşürken gözlerini kaçırıyorsun<br />Oysa sadece gözlerimin öpüşmeye ihtiyacı var<br />Dev gibi gözlerinden kendime ev yapabilirim<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-2521438489457856052?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-41130364136595354282009-12-10T01:15:00.000+02:002009-12-10T01:16:02.613+02:00Ardında bazen / aniden bir yalnızlık beliriyor. İşte ben ona içiyorum bütün biraları. Lütfen anlat ona, yalnızlığın bacakları çoktan belinden sıyrıldı ve sağa sola fırlatıldı. Ertesi gün köpeğimle buldum hepsini ve karnını doyurdu iğrenç gelincikler. Beleşçi akbabalar, kokmuş sırtlanlarla kanat patiye verip dava açtılar gelinciklere. Onların savunması çoktan hazır. Güveye atıyorlar boku, gelinliğimizi yiyip bitirdi bu güveler. Güveler dile gelemeden beni gösteriyorlar aceleyle. Yine tek suçlu benim. Ben arkanda sırıtan yalnızlığa kızıyorum aslında. Çünkü sen Her zaman onu göremeyecek kadar dangalak oldun toplum içinde. Ben sahte gülüşlü kalabalığı zaten sevmem. Ama sen güzel eridin aralarında, bırak kemiklerinin tadını çıkarsın Fahrenheit..<br /><br />Döldudağında bekleşen kurtları içeri al, kış geliyor<br />Memelerine sakladığın paralarla okut çocuğumuzu<br />Kirpiklerini ıslatmak için uğraşmamalısın<br />Hepsini gömdüm çamura, karga kakasını mideye indirmeden<br />Topukların neden tavana çakılı senin<br />Beynine kan gitmeden de idare ettin yirmi dört yıldır<br />Gülkurusu kapıların ardına kadar kapalı iliklerinde<br />Çamaşır iplerinde kokuşan ıslak yalanlar benim, lütfen kurumalarına izin ver susuzluktan<br />Perdenin arkasındakiler bırak orada kalsın, daha güzel gözüküyorlar ortada olmadıkları zaman bir takım gölgesizler<br /><br />Deliler bala batınca Superman'i çağır. Dipler ayyuka çıktı, vahamet boğazımıza çöktü artık şu ölüm saatinin pili bitsin ve hepimiz nereye gideceksek gidelim. Damgayı içlerime batır, nasılsa işleyecek aydınlıkta terli bedenime ve uyanırsan günün birinde, öksürüklere boğul! Aptal bitkilerin su beklesinler sana fototropizma ile yalvararak, ağızları zaten hep açık diplerine kadar.<br /><br />+ Yatağa damarların mı döküldü senin? Altıma işedim sandım yine. Getir bağlayalım kopuklarını, annemin şişleri ananemin tabutunda olacak.<br /><br />- İstemiyorum eski hallerine dönmeyiversinler. İçimdeki olduklarında yaşadığımın farkına varamıyorum. Böyleyken, en azından, görüyorum kalbimin ne kadar uğraştığını. Bu zayıf bedeni ayakta tutabilmek için zayıf damarlarımla tek tek ilgilendiğini duyabiliyorum.<br /><br />+ Turpları kaşı o halde. Tırnakların kanasın kazıntıdan ya da öyle sansın hekimler tek sahtekarlık gıda boyası gibi davranması gerçeklerin.<br /><br />- Bacaklarımı ince ince kıy. Akşama büyükelçisi gelecek belirsiz bir nebulanın. Elin uzaylısına alımlı gözükmek gerekebilir dünyanın geleceği için.<br /><br />+ Sakalımda kalan mağaranın balçığını çerçeveden gülümseyen suratına yediriyorum. Ve kıvrık boyunları kopsun develerin, ne de olsa kambur doğduk hepimiz ve kambur öleceğiz, U şeklinde kefenleri taşımak bazı kurumlarca yasaklanıyor, ölemeden kalıyor tırsak cesetlerimiz.<br /><br />- Zaten tek amacın kazık çakmaktı beyinlere, günde 3 paket narsizm yala ve babana sıkıca sarıl ki ölmesin!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4113036413659535428?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-70571638525146932502009-10-11T20:39:00.002+03:002009-10-11T20:41:19.217+03:00Eylülün üçüncü haftası otobüs beklerken<br />Beş yaşında bir çocuk oldum<br />Rüzgar üşüttü beni kaçtım eve<br />Oysa koşmak bedava düşmek bedava<br />Alan vergisi de almıyorlar üstelik uçurtmalardan<br />O zaman hissederek yaşamak adına bu garda pictureka<br />Sonra sarışın bir kadın oldum şu karşı bankta<br />Usulca şehveti astı uçuşan saçlarıma rüzgar<br />Aşk senkronize bir hal aldı pantolonlarda<br />Nankörlük ettim yine de erkeklerin gözlerine<br />Sırtıma bir kambur yüklendim yüzüm aynı ben<br />Arayan gözlere bulunmamak lazım hadi pictureka <br />Yok olmayacak böyle herkes niye bakıyor <br />Bacağımın tekini de ben kırdım katıldım aranıza <br />Gözlerinizi de topladım bacağımdan ve sırtımdan<br />Gözlerinizin üzerinde baktıklarınız da var hayret <br />Gazeteler, havadaki kuş, mahallenin delisi<br />Komşu kadının memesi, sekreterin bacağı<br />Televizyon dizileri, imamın kıçı <br />Telefonlar, ayakkabılar, arabalar, caddeler<br />Anladık gözleriniz beyninizin dikiz aynası ama<br />Ne bir çift göz var ne bir şişe şarap <br />Hem eylül hem de üçüncü haftası üç kere ayıp<br />Haydi alın kumandalarınızı, takın gözlüklerinizi<br />Çıkartın kafalarınızı pencerelerden <br />Seyre dalın anlamamak adına ve merakla<br />Kum saati dolana kadar dünyanın size pictureka<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7057163852514693250?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-54012006425252204332009-10-11T12:10:00.002+03:002009-10-11T12:19:41.551+03:00I.<br /><br /><br />Dokunaklı ama okunaklı değil<br />Yırtık bir sayfa senin geçmişin<br />Elinde kadeh büyük yudumlar<br />Belli her halinden besbelli<br />Sen bu yaşadıklarını tenhada <br />Herkesten gizli içmissin<br /><br /><br />II.<br /><br /><br />Kendinden dökülüp başka bir kaba akmak<br />Sancılı süreçtir bu çağda aşık olmak<br />Yanmak yok oluş sürecimiz, tanrı buyruğu <br />Bir nefes ne kadar yakıyorsa bedenimizi<br />Her yeni gün nasıl bir takvim yaprağını<br />Yanmak özlemle umutla titreyen adımlarla<br />Böyle ürkek oluşundan belli senin besbelli<br />Sen aşkı bir masalda okudun da <br />Ondan mı bu yağmurlar zoruna gitti<br /><br /><br />III.<br /><br /><br />Bende rüzgar sende yağmur <br />Ağlamak senin gözlerinle<br />Hüzünlü yaşanmışlıklar adına<br />Geride kalmalar yolcu etmeler adına<br />Zamanla bir husumetimiz var belli<br />Yelkovana sözüm yok <br />Ama o akrep çok sinsi<br /><br /><br />IV.<br /><br /><br />Çocuktum evvelden bir başkaydı pencerem<br />Üşümek soğuktan olurdu yanmak ateşten<br />Temmuz, bitmeyen akşamüstü, oyun saatleri<br />Amaçsız bir koşmak alırdı beni<br />Alıp bırakırdı dizlerimin üzerine o sokakta<br />Ağlamaktı hepsi hepsi sıyrılan bir parça deri<br />Oturup öyle taşları ayıklamaktı yaradan üfleyerek<br />Çocuktum kısa pantolonlu, çilli, yedilik dişi çatıda<br />Adam olmayacak bu çocuk belli<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5401200642525220433?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-12465449825844262212009-10-10T22:37:00.000+03:002009-10-10T22:37:30.384+03:00<div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp; Evin içinde dolanıyorum, küçük adımlarla ilerliyorum, karşıma bir duvar çıkıyor. Sonra başka tarafa gidiyorum yine bir duvar çıkıyor. Aklım pek işlemiyor, bir iş yapmak istemiyorum, kendimden sıkılıyorum. İşte benim aylaklık halim bu. Benim canım böyle sıkılıyor.<br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp; Bu gibi hallerden kurtulmak için daha yeni aklıma gelen şeyi yapıyorum şimdi ; ne yaptığımı yazıyorum. İnsan bu halden hemen çıkmak istiyor aslında. Zaten evrenin artan entropisine birde benim artan entropim ekleniyor. Acaba evreninde mi canı sıkılıyor? <br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp; Her neyse, can sıkıntım bu kadardı. Aylak insan bir iş yapmadığına göre anlatacak neyi vardır ki?<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Aralık 2002<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-1246544982584426221?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Homunkulusnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-86506549235374538902009-10-07T19:27:00.001+03:002009-10-07T19:27:42.997+03:00Kimsenin ardına bakmadan kaçması gerekir aydınlıktan<br />Aydınlık, ekşimiş cahillerin ışıltılarıysa şayet<br />Güneşe bile hükmediliyorsa artık<br />“İznim olmadıkça tek bir karıncaya bile ışıma!”<br />Aydınlıktan kaçın!<br />Karanlık sizi kucaklayacaktır<br />Yıldızlar yön gösterecektir, görmek isteyene<br />Ay, aydınlatacaktır yolunuzu, safça bir yansıtma duygusuyla<br />O pisliklerin uyku vaktidir geceleri<br />Korkmayın<br />Karanlık onları yutacaktır<br />Ve bir krallığın bittiği yerde, bir yenisi filizlenecek,<br />Tarih can sıkıcı bir şekilde tekerrür edecek<br />Ve torunlarımız yine geceden medet umacaklar<br />Kara büyücüleri gibi ortaçağın.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8650654923537453890?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-961426485216443352009-10-07T19:26:00.000+03:002009-10-07T19:27:22.879+03:00“Korkma asker<br />O bomba değil<br />Sadece kopmuş bir<br />Çocuğun kafatası.”<br />Dedi komutanı<br />Kahkahalarla güldüler<br />Cehennemin kapıları ardına kadar açıldı<br />Ve içeri buyur edildiler.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-96142648521644335?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-21537052055566968792009-10-07T19:25:00.000+03:002009-10-07T19:26:34.658+03:00Zıtlıklar üzerine kurulduysa her şey,<br />Evren nasıl bu kadar tek taraflıydı?<br />Hani tanrının karşıtı?<br /><br />Eskiden tanrılar devletti, şimdi devletler tanrı!<br /><br />İçimiz ne kadar doluysa dışımız o kadar boştu.<br />Tersi de makbuldür.<br />Bakış açına göre tekilleşiyor işte her şey.<br /><br />Çok insanlar tanıdık evvel zaman içinde, zıtlıklar galaksisinde.<br />Kimseyi önceden tanımadık.<br />Sonradan hiçbirimiz aynı kalamadık, o da ayrı.<br />Kıskançlık ve kin hepimizin iç organlarını kemirdi,<br />Farelerin hepsi azledildi yüce hakim tarafından!<br />Zaten hepimiz sanıktık o mahkemede,<br />Ev hanımları çok lagaluga yaptı bu işe.<br />İş işten geçmişti.<br />Hakim bey amca bizim kalemimizi kırmadı, fareleri de salıverdi.<br /><br />Yeşilçam filmleri bu kadar korkunç değildi elbet.<br /><br />Eski filmlere Yeşilçam denir bu arada.<br />Bu arada da yeni filmlere Hollywood denir.<br /><br />Zaten o kadar kalemi kim bulmuş ki o hakim kırsın.<br />Düzgünce, “Öldürün bunları.” desenize!<br /><br />Bilinç hepimizde oluşan bir denizdi, yumuşakla sert arası, ılık diyebiliriz.<br />Kimileri bir mikron suda, buz gibi boğuldu!<br /><br />Ayaklarımız ise her geçen gün nasır tutuyordu.<br />Üstelik bu ayakkabıları hepimiz giyiyorduk!<br /><br />Bir yerde bir yanlış var, dikkat et!<br /><br />Yahut nasır bantları vardı eskiden, git bakkaldan al bir tane.<br /><br />Bakkal diye bir şey vardı eskiden sen bilmezsin,<br />En azından oğlun hiç bilmeyecek.<br /><br />Sinekli Bakkal diye roman bile vardı.<br />Hava bedavaydı eskiden, sular gırla gidiyordu,<br />Sen rakıdan haber ver!<br /><br />Yazılanlar ne kadar zamandan sıyrılmış gibi gözükse de<br />Tarihi belge olabiliyor beş on yıl içinde.<br />Çok sıkıcı.<br />Hayır, o zaman bu insanlar belgesel çekerlerdi,<br />Tarih yazarı olurlardı,<br />Niye edebiyatla uğraşsınlar?<br /><br />Eskiden bakkal diye bir şey vardı,<br />Suyu çeşmeden içerdik<br />Ve kanserden ölen insan sayısı çok azdı!<br /><br />Bu aralarda insanlar kanserden ölüyor.<br /><br />Eskiden böyle miydi?<br /><br />Moda hep kıyafetlerde değil elbet!<br /><br />Kin vardı deride pullu döküntüler gösteriyordu,<br />Kıskançlık vardı başın arka kısmında zuhur eder, adamı kıvrandırırdı,<br />Gurur vardı, fazlası mideyi ekşitiyordu,<br />Kusanlar bile olmuş bizim kocakarı anlatırdı!<br />Başka hastalıklar vardı, bir sürü.<br />Kibir, yavşaklık, zenginlik, fakirlik, bir sürü.<br />İlaçları da kimyasal değildi üstelik!<br />Kemo falan yok o zamanlar.<br />Bakkal vardı diyorum ne kemosu?<br /><br />Sonra topluca ölme kararı aldık!<br /><br />Arada çıkıntılar oldu, yok illa yaşacağız yüz sene.<br />Elime bir tabanca tutuşturdular,<br />Hepsinin kalemini kırdım.<br /><br />Ben nereden bileyim, kalemlerin o taburelere bağlı olduklarını!<br /><br />Kalemleri kırdıkça,<br />Ayaklarının altındaki tabureler kırıldı,<br />Boyunlarındaki ip gerilimli bir hal aldı.<br />Giderayak katil oldum,<br />Hem de yanlışlıkla!<br /><br />Umarım her şey kayıt oluyordur.<br /><br />Sonra hepimiz öldük!<br /><br />Tanrı bu duruma çok bozuldu!<br />Bozulmaktan ziyade canı sıkıldı.<br />Sonra bir takım düğmelere basarak evreni kapattı.<br /><br />Düşündü, düşündü, düşündü...<br /><br />Şeytan, adem, elma, cehennem.<br /><br />Yo yo yo, bunların modası geçmişti.<br /><br />Düşündü, düşündü, düşündü...<br /><br />Birden aklına bir şey geldi!<br />O heyecanla masasının üstünde duran,<br />Sonsuz yoğunlukta ve sonsuz sıcaklıkta bir atoma eli çarptı<br /><br />Big Bang?<br /><br />Yok artık!<br /><br />Dünya’dan bildirdim.<br />Mutlu yarınlar, Dünyalılar.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-2153705205556696879?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-79154740400730226762009-10-07T19:22:00.003+03:002009-10-07T19:24:35.655+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_IYbRZ13Gd64/SszAZJR6lUI/AAAAAAAAACU/SE7vmQoabPM/s1600-h/First_Rain_1_by_maktul666.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 254px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_IYbRZ13Gd64/SszAZJR6lUI/AAAAAAAAACU/SE7vmQoabPM/s400/First_Rain_1_by_maktul666.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389894392275965250" border="0" /></a>"Kırk İkindi Yağmurları" na ithafen başlanan projenin ilk fotoğrafıdır...<br />Model : Tuğsem<br />Edit : EKK<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7915474040073022676?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-42078090292367793962009-09-24T01:49:00.005+03:002009-10-10T22:10:00.091+03:00<div style="text-align: justify;">Yabancılaşma sendromu geçiren biri, beyni şoklandıktan sonra kendiliğinden rüya göremez. GH-1409-TL hastalığının yapısından pek haberdar olmamasına rağmen, bu deneyim ona rahatsızlık vermişti. Gariplik uykuyla ilintili olduğundan ve uykunun bu hastalıktaki kritik önemi nedeniyle, GH-1409-TL istemediği halde doktor Wundt' a danışmak zorundaydı. Fakat rüyanın kendisi çok ilginçti. Sanki bozuk bir vidyo gibiydi. Daha önceden hiç rüya görmediği veya hatırlamadığı için bu konudaki fikri de sisliydi. İçgüdülere bağlı bir şüphe hissetmeside onu endişesiz kılıyordu, belkide bu yine "koruyucu melek" inancıydı.<br />Konsola doktor Wundt' un iletişim numarasını girdi. Ekranda Sistem'in bir logosuyla beraber doktor Wundt' un bir resmi vardı. Sistem logosunun ortasındaki şeritte "Bilim Planlayıcısı" sözcükleri güya Sistem' i tanımlamak içindi. GH-1409-TL araştırmalarını Sistem' in çizdiği yolda ve çoğu zaman amacını bilmeden yapmaktaydı. Belki de amacı hiçkimse bilmiyordu ama Sistem'e herkes güvenirdi ya da Sistem'den başka kimsenin planı yoktu. Doktor Wundt ekranda belirdi. "Görebildiğim kadarıyla iyi uyumuşsun, ama yinede bir problemin var sanırım." GH-1409-TL insanlarla henüz otuz saat geçirmiş olmasına rağmen huzursuzluğu ciddileşmişti. Bir an önce ıssız bir yerde yalnız bırakılmak için can atıyordu. Konuşmayı maksimum verimle sürdürebilmek için hemen konuya girdi. "Bir rüya gördüm, daha önce hiç rüya gördüğümü hatırlamıyorum. Ciddi birşey mi diye merak ettim." Doktor Wundt'un kaşları çatıldı. Önce "Emin misin?" diye sordu fakat sorunun anlamsızlığını kavradıktan sonra, "Yabancılaşma sendromu geçiren hastalar rüya göremez. Tedavi için hafızanı ve beynindeki birtakım bilinçaltı faaliyetleri kısıtladıklarından rüya görmemen gerekir. Ama.." GH-1409-TL araya girdi." Tedavinin uygun şekilde yapılmadığından bahsetmiştiniz. Sebebi bu olabilir mi?". "Sanmam, beyin şoklandıktan sonra bilgisayar tarafından otomatik yapılandırılır. Bilgisayar kasten belirli şartlar tetiklediğinde rüya görmen için yapılandırmadıysa veya biri sana şaka yapmadıysa... ne tür bir rüya bu?" GH-1409-TL Kandel' den bahsetmeyi istemedi çünkü bu konuşmayı uzatacak ve başına olmadık işler açacaktı. "Belkide uyuşturucunun etkisiyle oluşmuş bir halüsinasyon falandır. Eğer bir gelişme olursa tekrar bildiririm. İyi günler doktor."<br />GH-1409-TL rüyayı Kandel'in tezgahladığından emindi. Fakat bu konuyla ilgilenmek için kendini zorlayamadı. Onun yerine bütün gününü kubbenin dış cephesinde, volkan patlamalarını izleyerek geçirdi. Gece olduğunda yıldızların titrek ışıklarına dalarak içinden orada, hiçbirşeyin olmadığı yerde olmayı geçirdi. Sonra asansöre doğru kafasını çevirdi. Gözleri yeniden yakına odaklanırken, gönlüde daraldı. Aldığı nefes insan için optimum hava karışımı olmasına rağmen ciğerlerini besleyemiyordu yine.<br />Uyuyabilmek için yine enjektörü kullandı. Kandel daha rahat gözüküyor ve onunla konuşuyordu. "...neden beyin yapılandırması varken biz "hasta" olmayanlar eğitim görmek zorundayız sanıyorsun. Sizin kafanıza bir robota veri yükler gibi bilgi transfer edilebiliyor. Bu hastalık olamaz. Makinalarla olan yoğun yaşam, belkide yıllar içinde insanları evrimleştirdi. Fakat Sistem bunu böyle yorumlamıyor. İnsanı öldürdüğü için bunu hastalık diye tanımlıyor. Oysa serbest bıraksak, uygun koşulları üretsek o zaman bunun evrim olduğunu görebiliriz. Bunu gizlice kanıtlamalıyız." Kandel kayboldu ve tekrar belirdi. "...beynini programladık ama hala hür düşünebilir, istediğin şekilde karar verebilirsin...". Kandel tekrar belirdi, gözlerini ona dikmişti."...robotlar beceremiyor işte seni kullanmalıyız. Bana yardım etmelisin..." Kandel aynı şeyi tekrarladı. GH-1409-TL sıçrayarak uyandı. Koridoru geçti. Kandel dev ekranın karşısında hidrolik bir koltukla aşağı sarkmıştı. GH-1409-TL' yi farkedince kafasını çevirdi. "Ne kadarını biliyorsun?" <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4207809029236779396?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Homunkulusnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-83199949056916688582009-09-23T19:46:00.000+03:002009-09-23T19:47:00.088+03:00unutumadığım bir geçmişimdin sen<br />yürüdüğün yolda bir ben yoktum<br />o toz konmaz masanda hiç resmim olmadı<br />senin olmayan bir geçmişinim şimdi<br /><br />satırlarıma değer veren güzel insan<br />uğramaz oldun artık dünyama<br />gizlidende olsa bir seyret pencerenden<br />yaşamak gibi göz önünden geçir yazdıklarımı<br /><br />unutulmaya yüz tutulmuş masallar<br />ümidi olmayan yaşantılar ve sonlarımız<br />geçen ki sondu biliyorum<br />bu sayede seni hayatımdan siliyorum<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8319994905691668858?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-47684075737800503052009-09-21T01:32:00.000+03:002009-09-21T01:33:24.716+03:00Neyse ki dolunay<br /> aydınlatır karayollarını<br /><br />Üç tel karaşın sakal kopar<br /> arsız suratımdan tiksinerek<br /><br />Ve gözü uykusuzluktan<br /> kanlanmış toprağa dikiyorum sakallarımı<br /><br />Üç karaçam yükseliyor<br /> yorgun kökler üzerinde/ tepemde<br /><br />Ben ufaldıkça küçülüyorum<br /> umutlarım kısalıyor.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4768407573780050305?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-73344514626196512362009-09-20T20:19:00.000+03:002009-09-20T20:21:25.643+03:00Baudelaire geliyor kapıma<br />Ellerinde “Kötülük Çiçekleri”<br />Hepsini koparmışta getirmiş<br />Safi can sıkıntısından<br /><br />küçük İskender yatak odasında<br />ki papağanımın gagasını dişliyor çığlıklarla<br />kahkahalar atıyor<br />mor çarşaflara dolanmış<br /><br />Lautréamont’un dilinde bir türkü<br />Türkü kelimesinin kökü “Türk” mü bilmiyor(uz)<br />Eserin adı “Maldoror Türküsü”<br />Okyanus cehennemlerinde çalınıyor<br /><br />Ve nereden bulduysa ablam, oğluna<br />Kaptan’ın (Attila İlhan’ın) şapkasından almış iki adet<br />“Büyyünce ne olucaksın?” diyenlere<br />“Şair olucam ben!” demeyi öğreteceğim ilkin…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7334451462619651236?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-3615651606880670122009-09-20T20:11:00.000+03:002009-09-20T20:12:43.979+03:00Naber demeyin bana,<br />Hatrımı sormayın<br />Kendinizi sormak zorunda hissedip..<br />İyiyim mutlu olun<br />kötüyüm üzülün hadi<br />yapmayın bana bunu<br />yürekten bir selam aradıgım<br />samimiyetsizlikten yoruldum..<br /><br />Samet Eryıldız'ın şiiridir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-361565160688067012?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-89145562546009094342009-09-20T20:07:00.000+03:002009-09-20T20:10:14.130+03:00Kulaklarımdan kablolar fışkırıyor<br />Gözümde bilmem kaç numaradan bir camekan<br />Dişlerimde gitar telleri sırıttıkça bir eser çalıyor<br />Özde her biri itinayla bozulmuş bir organ<br />Ve hala, siz, anti-maymuncular<br />Mükemmel olduğumuza inanıyorsunuz.<br />“Tanrı, insanı mükemmel yarattı!”<br />Üstelik adınızın başında bir dizi harf anlamsızca sıralanmış<br />P, R, O, F, D, R..?<br />Big Bang’e bok atan adam<br />“Şimdi bir patlama olsa, taş üstünde taş kalmaz;<br />Bütün madde bir patlamayla oluşmuş olamaz!?”<br />Onun yanındaki<br />“Dinozor dediğiniz otuz metrelik ademdir.” Diyor<br />O kadar mükemmel değilim bayım<br />Boyum 170 cm ve ırk kurmak için çocuklarımı enseste zorlamadım.<br />Bir gecekondu kadar çirkinim<br />Ya da kakaşı çıkmış kadınlar gibi korkunç<br />Ve çığlıklarla sekiz ceddinize küfürler savuruyorum<br />Kitapları çarpıştırmayı bırakın<br />Kütüphanem alev aldı yanıyor<br />Birileri etfayeyi çağırsın ve dayım onlara şeflik yapsın!<br />Bu arada karpuz<br />Kırmızı bir meyvedir<br />Yeşil değil!<br /><br />(Elbette Darwin ve Adem olmadan bu şiir yazılamazdı. Ve pek tabi asalak bilim insanları olmadan. Bilim insanı mı dedim? İnsan mı?)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8914556254600909434?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-68209348986547792892009-09-20T20:05:00.001+03:002009-09-20T20:05:31.364+03:00Saat 03:42<br />Hala çalışanlar var sokakta<br />Mafya, polis, tabanca, sex işçileri, kediler…<br />Silahlar transseksüellere konuşuyor<br />Bir silah sesi ardınca küfürler ve<br />İlerisi kanlı çizmeler<br />Cinayet mahallinden izler taşıyor.<br />Kedilerle yapılan röportajda<br />Hazmı en kolay etin<br />İnsan eti olduğu belirtiliyor.<br />Çöplüklerde,<br />İnsan gurmesi kediler<br />Epilasyonlu bacak peşindeler<br />File çorap kemirmekten zevk alan kedilerden bahsediliyor.<br />Hala çalışanlar var sokakta<br />Çöpçüler karanlığı poşetlerle topluyor<br />Kamyonlarından sallanarak<br />Bu ülkede vejetaryen martılar idam ediliyor.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6820934898654779289?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-18735757575863206982009-09-20T19:58:00.001+03:002009-09-20T19:58:43.733+03:00(Bir Mahalle Oyunu – Saldan Sola Sekiz Harf)<br /><br />Dünya’nın en geveze mahallesi belki de burasıdır.<br /><br />Satıcı (Baba): paaateeadomaaatezieataroveeovaaağ<br /><br />Satıcı (Oğul):<br />paaateeadomaaatezieataroveeovaaağ<br /><br /> İşi bağırmak üzerine kurulu işler<br /> Örnek: Kalaycı, overlokçu, opera sanatçısı, kız çocuğu…<br />İki kız kurusundan birincisi: Kııız gel işte bize! Sonra yapıverirsin ütüyü.<br /><br />İki kız kurusundan ikincisi: Yoook hayatta olmaz! Annem kemiklerimi kırar.<br /><br /> Koro: HA-HA (kikirdemeler-kıkırdamalar)<br /> Alt çenelerinde bulunan “Kıkırdak Karı Kıkırdağı”ndan gelen bu ses…<br /><br />Teyze: Leeen Emirhan dedim, çabuk ge buraya, o yimeği yi dedim.<br /><br />Emirhan: Top oynuyom, hem tokum ki ben!<br /><br /> Büyükler; küçükler yediklerinde büyür sanırlar.<br /> Küçüklerin böyle safsatalara karınları toktur.<br /><br />Sarışın/Mini etek/ Uzun topuk:<br />TIK TIK TIK TIK TIK TIK<br /><br />Belediye: İşimiz, topukların deldiği kaldırımları her yıl onarmak.<br /><br />Ve sonsuza kadar gürültü içinde yaşadılar…<br />-PERDE-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-1873575757586320698?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-37845995039025149802009-09-15T18:00:00.004+03:002009-09-15T18:08:10.361+03:00ölün insanlar<br />gece oldu artık çekin topraklarınızı üzerinize<br />hortlakların , gece yürüyenlerin ve yarasaların<br />vakti artık<br />ölün insanlar<br />yeni bir gece için başkalarına yer açın<br />güneşi biz zapdettik ışıklarına kilit vurduk<br />şömine ateşiyle sevişeceğiz<br />konuşmak yerine uluyacağız<br />ölün insanlar<br />ateşte kızartıp<br />kemirdiğiniz hayvan butlarını ağaç diplerine bırakın<br />kemiklerini gece köpekler yer<br />pis leşlerinizin kokuları gece duyulur<br />siz bilmezsiniz<br />ölü insan kokusunu<br />ölün insanlar<br />kemirgen bedenlerinizi sokun<br />toprağın en derin yerlerine<br />taştan kulelerinizin içinde<br />keskin bıçaklarla bileyin dişlerinizi<br />başkalarını kemirmek için , yeni güne hazırlayın<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-3784599503902514980?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-1190526406358369712009-09-13T15:29:00.003+03:002009-09-23T14:44:21.005+03:00Kalp kırdık mı sahiden bu kadar<br />Ne çok evren sığarmış meğer küçük dünyalarımıza<br />Dizinde yara kabuğu bir çocuk<br />Kaşlarını ilk defa alan genç kız<br />Genelev kapısında meraklı delikanlı<br />Kendini ilk tamamlayışı bir kadının<br />Şöyle hokkalı bir küfür<br />Bakıp da hayallere dalacağımız bir deniz bir gökyüzü<br />Masumiyet terkedilmez çünkü yok çünkü insan<br />Hayatlarımız köşeleri alındıkça çokgen<br />Ve evet gerçek kaçılacak kadar şeytan<br />Hayaller bakirken melek<br />Kanatları alınmış uçamasın diye mutlak olana<br />Geçmiş daha geçmemişken<br />Elimizdeyken kendi nesnel tarihimizi yazmak<br />Utanmadan yırtarak sayfalarımızı bir boşvermişlik<br />Ne kadar anlamsızsa o kadar normal çıplaklığımız<br />Bu yüzden düşünmeye soyunmaz insanlığımız<br />Akşam evin kapısını çalan adamın düşüncesi neyse<br />Yemeğin tuzuna bakan kadının dudakları o kadar ıslak<br />Aşk mutluluğu sakınır temiz çarşaflardan<br />Kadınlar birlik olun bozun yataklarınızı<br />Tanrı bir peygamber daha indirir belki o zaman<br />Uçurtma uçurmayı öğreten insanlığa<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-119052640635836971?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-20257238464674533272009-08-24T16:35:00.002+03:002009-08-24T17:20:03.390+03:00<div style="text-align: justify;"> Sinir ağı labaratuarının kapısına vardıklarında içeriden bir ses duydular. Sanki birşey kapıya çarpıyordu. Pilot kapının düğmesine bastı. Kapı açılırken içeriden küçük şekilsiz birşey fırladı ve GH-1409-TL'nin ayağına çarptı. Sonra geriledi ve tekrar kendini ayağa doğru ilerletti. Bu sefer daha atik davranan GH-1409-TL ayağını kaldırdı ve küçük şey kendini koridorun duvarına çarptı. Doktor Wundt kendisini yeniden tuvara toslamad onu yerden kaldırdı ve içeri girebildiler. Labaratuar neredeyse boştu. Tam karşılarındaki duvar değişik ölçülerde saydam bölmelerden oluşuyordu. Bölmelerin gerisindeki küre şekilli, bazıları düzlemsel, labirenti andıran yüzeylere sahip yapay sinir ağları, yan duvardaki geniş ekranlara tüm tavanı kaplayan kablolarla bağlıydılar. Ekranların karşısındaki duvarda bir koridor, personel odalarına uzanıyordu. Odanın neredeyse tek eşyası olan koridorun yanındaki kanepede, cılız yaşlıca bir adam derin bir uyku çekiyordu.<br /> Doktor Wundt koridora giderken, yere bıraktığı robotla ilgilenen GH-1409-TL'ye seslendi. "Revirde sana göre çok fazla insan olduğundan, kargo gemisini burda beklemen daha uygun olur. Bu labarutarda şu içerde uyuyan adamdan başka kimse yoktur. O' da pek insanlarla ilgilenmez."<br /> Doktor Wundt, şimdi Gia-Han'da olan Kandel' in asistanının odasını gösterdi. Odada üç masa, geniş bir yatak ve duvara gömme dolaptan başka yazar isminin aynı olduğu bir düzine kadar kitap vardı. Doktor Wundt, GH-1409-TL' ye iletişim numarasını verdi. "Eğer uykusuzluk sıkıntı yaratırsa seni uyutabilirim." dedi ve belli ki dahasını söyleyecekti fakat GH-1409-TL'nin sıkıntılı yüzünü görünce vazgeçip, çantasından enjektörü çıkarttı ve masanın üstüne bıraktı. Kapıyı ardından kapatıp pilotla beraber labaratuardan ayrıldılar. <br /> GH-1409-TL yatağa uzanmış, gözlerini kapatmış halde tedirgin biçimde soluk alıyordu. Sonra gözlerini açtı ve enjektörü aldı. Göğüs kemiğinin tam altında, midesi olması gereken yerde, dairesel bir yuvaya enjektörü yerleştirdi. Enjektörü çevirdiğinde içindeki sıvı yavaşça vücuduna dağıldı. Enjektörü tekrar masaya bıraktı ve ardından en az içerde uyuyan adam kadar derin bir uykuya daldı.<br /> Kanepedeki adam, GH-1409-TL' ye birşeyler anlatıyordu, fakat sesi duyulmuyordu. GH-1409-TL dikkatini vermeye çalıştı. Kandel gözlerini ona dikmiş, "...robotlar beceremiyor işte seni kullanmalıyız. Bana yardım etmelisin..." Kandel kayboldu ve tekrar belirdi." ...yapmam için başka çarem yoktu, öleceğini bilemezdim..." Kandel tekrar belirdi, yine gözlerini ona dikmişti. "...robotlar beceremiyor işte seni kullanmalıyız. Bana yardım etmelisin..." aynı şeyi tekrarlıyordu yine. Işık, pencere, duvar sırayla gözlerinde belirdi. Demek rüya böyle birşeymiş diye düşündü.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-2025723846467453327?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Homunkulusnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-26721486114776935352009-08-23T12:10:00.001+03:002009-08-23T12:14:09.792+03:00Kulağımda Cenk Taner <br /> otobüsteyim<br /> duymuşsundur bir şehirde<br /><br />Aklımda UBOR-METENGA<br /> cam kenarı<br /> okumuşsundur şehir dışında<br /><br /> - yol dahil –<br />Bazı şeyler şehirlerarasıdır<br /><br />Kimden çalmıştın sen bu gözleri?<br />Dikkat et gözlerimdeler..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-2672148611477693535?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>tarkhttp://www.blogger.com/profile/11881229784271915442noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-67774809565355068832009-08-23T11:51:00.000+03:002009-08-23T12:03:26.696+03:00Sonuçta hiç bir neden yoktu<br />Beni sevmen için<br />211 yıldız kayması saydım<br />83 kez bozuldu sokak lambası<br />Ben evden hiç çıkmadım<br /><br />Önce nefes sonra<br />Yine yine buğu camda<br />Ve geri dönmelisin herkülün işini kolaylaştırmak için<br />Masada kalmamalı öylece<br />Teslayı bulup sokak lambasını yaptırmalıyız<br />Nasıl ki yatırırdın beni göğsüne <br />Evden çıkışım da elinden olmalı<br /><br />Sonra buğu önce<br />Yine yine nefes ağzımda<br />Kalbin elimde olmalı adın dilimde<br />Yakışmazdı zaten kışın ortasında çamurda<br /><br />Önce nefes sonra<br />Yine yine son nefes<br />Kaybolan bir ipucundan başka bir şey değildir<br />İpuçlarının yok oluşu elinden olmalı<br /><br />Sonuçta başka isim yoksa isminden başka<br />Bir sigara yakmalıyım<br />En sevdiğin yıldızın<br />En sevdiğin parkında olmalıyım<br />Deniz manzaralı televizyon karşısında<br />Şarabım elinden olmalı<br />Kırmızı<br />Sen yüzük kullanmalısın..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6777480956535506883?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>tarkhttp://www.blogger.com/profile/11881229784271915442noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-68642904207431978412009-08-10T22:52:00.003+03:002009-08-10T23:23:51.034+03:00kralıyım ulan bu memleketin kralıyım. bu insanların kralı bu mahallenin kralı. uyumayın ulaaaan çıkın dışarı. seviyorum ulaaan annene selamlar. ceketin kolu var her işin yolu var be remziyem gel etme be. ben sensiz ne ederim be remziyem. <br /> remzi bak kendine bi iş bul. bankada onbin lira para biriktir gel ben de senle gelirim o zaman. he şöyle de be remziyem he şöyle de şöyle de canımı al be remziyem. <br /> iki gecede bir tekrarlanan eski evimizin karşısında oturan annemin pasaklılar diye tabir ettiği komşumuzun kızı remziye ve takıntısı remzinin kavgaları işte bu diyalogla tatlıya bağlanıp bitti.<br /> hiç kendini aratmayan remzi bi akşam gelmezse öteki akşam kesin gelirdi. tabi yeterince içmiş olarak. bağırıp çağırırdı çoluğa çocuğa söverdi.camları yerlere indirirdi. ardında zaten remzi geldiğinde çağırılmış olan polis yetişirdi. bu işi artık iyi öğrenmişti remziyenin kızları. babaları geldiğinde hemen polis aranırdı. bağırışma uzun sürmeden hemen hepsi ekip arabasına doldurulup doğru karakola götürülür. kimse birbirinden şikayetçi olmaz ve sabaha doğru herkes sıcak yatağında geceyi bitirirdi.<br /> sokağın tek ve en gürültülü olan sakiniydi pasaklı karılar. sakin demek de neyse işte pek sakin değillerdi. şimdi bir apartman dairesindeyim sadece ayak sesleri ve asansörün dokuz kat arasında hareket eden gürültüsü işitiliyor. oysa ki eski evimin bahçesi vardı üstelik bahçede bir de kayısı ağacı vardı. şansıma kayısının çekirdeklerinden biri ağaca dönüşmüştü. biz gidince o ağaçta kurudu. enteresan evsahiplerinin gittiğini anladı herhalde. işte bu dokuz katlı betonun yedinci katındayım uyuyamadığım zaman bakona çıkıyorum ve bu kadar yukarıda hava her zaman rüzgarlı ve de soğuk. ama bu gece uykum geldi daha fazla uyanık kalamam galiba.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6864290420743197841?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-17726834591386155812009-08-10T16:22:00.003+03:002009-09-14T13:56:40.367+03:00Bir insanın bir insanı anlaması<br />Boyutları kaldırır ortadan<br />Duvarda bir kapı belirir<br />Kapıyı anahtarlı anahtarsız açmak gibidir<br /><br />Bir taş koydum, çok kırılmıştım<br />Bir kaç sıra taş, gelmeyin üzerime<br />Atlamanız gerekecek üzerinden<br />Yalanlarınız vardı kapandı kapı<br />Yüksek bir duvardır kişilik<br /><br />Makyajınız, sakalınız, kıyafetleriniz, bakışınız<br />Hiç biriniz yolda öylece durup bir yabancının gözlerine bakamazsınız<br />Konuşurken böyle düşündüğümü düşün(den) öte geçmek değil yaptığınız<br />Sevmeye yeteneğiniz yok belli çalışmak yüzde doksanı<br />Sonra adamın biri garda otobüs bekleyen yolculara döndü ve dedi ki:<br />"Herkes Mecnun herkes Leyla ne güzel dünya"<br />Pardon siz aşkı ne sanmıştınız defolun gidin lütfen defolun<br /><br />Duvarlarınız diyorum size<br />Hiç utanmadan yüzünüze söylüyorum<br />Labirentler oluşturdu kentlerde<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-1772683459138615581?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-39087628485361871112009-08-08T00:53:00.000+03:002009-08-08T00:54:58.400+03:00Ormana yüz adım ise eviniz<br />Ve bulutların toprakla sevişmesi gerekmişse<br /> bir ağustos ikindisi<br />O kokuyu ilk siz hissedersiniz<br />Islak meni kokusunu, buram buram.<br /><br />***<br /><br />Sevişmeye istekli taraf daima bulutlardır<br /> öncelikle grileri<br />Sırf bu yüzden dünyayı devreder<br />Okyanuslar ve rüzgarlarla dans ederek.<br /><br />***<br /><br />Canı ne zaman toprak çekerse bir bulutun<br />Habercilerini yollar öncelikle<br />Işıklar ve gürültülü seslerle<br />Gök kubbeye tırmanır, aceleci ve ağır cüssesiyle<br />Orgazm olan hayvanlar gibi anırır var gücüyle<br />Uzun bir yaz abazalığı sonrası ise<br />Sürer saatlerce.<br /><br /> ***<br /><br />Ve sonunda yırtılır kulakları hayvanların<br /> ağaçların<br />Ve toprak ananın bekareti yırtılır<br />Işıklarla, gösteriş meraklısı, bir gök gürültüsü<br />Yırtar ve kanırtır toprağı<br />Ve biz, hayvanlar, ormanlar<br />Ve toprak ana<br />Islak meniye boğuluruz, nefes nefese.<br /><br /> ***<br /><br />Her hücresine işlemek için acelecidir bulutlar<br />Toprak ananın her deliğine nüfuz eder<br />Ta içlerine, en dibine<br />Acı çeker taze gelin gibi<br />Ama ses çıkarmaz<br />Yahut biz, hayvanlar, ormanlar<br />İşitmesini bilmeyiz fısıltısını.<br /><br /> ***<br /><br />Sessizce emer tüm meniyi toprak ana<br />Çocuklarını doğurur<br />Ardından hepsini doyurur<br />Ve biz, hayvanlar, ormanlar<br />Gözlerimizi sımsıkı kapatırız<br />Görmemek için yatak odalarının içini<br />Üstümüzde gri bulutlar aydınlatır gök kubbeyi<br /> parıldar yatak odaları<br />Ve denizlerden buharlaşan, ışıltılı inci taneleri,<br />Tekrar birleşirler ormanda.<br /><br /> ***<br /><br />Her yağmur sonrası,<br />Islanmış anne kokusuna uyanan kargalar,<br /> kuzgunlar,<br /> baykuşlar<br /> toplanırlar<br />Babalarının içlerine kadar yükselip alçalırlar<br /> hepsinin gözleri kapalı<br />Leblebiden iri inci taneleri,<br />Yükselir zifiri karanlığın ortasından<br />Kargalar, kuzgunlar ve baykuşların gagasında.<br /><br /> ***<br /><br />Toprak ana emmeden hepsini<br />Açılmaz gözler<br />Bulutlar, boşalmış ve rahatlamış,<br />Arkalarına bile bakmadan, tepemizden ayrılırlarken<br />Biz yine babamızı özleriz<br />Yağmurdan eprimiş sarı bir sayfada<br />Ve ışıldar orman<br />Babası bulutlar ve topraktan anasının koynunda.<br /><br />06.08.2009<br /><br />Yazan: Burak (Maktul) Çakır<br />Yazdıranlar: Yeni bir ev, eski bir orman<br />İthaf : “Yağmur benim içime işleyen bir şey. Yeryüzünde, doğanın bana sunduğu en yakın arkadaş.” Tezer Özlü (Yaşamın Ucuna Yolculuk – s113)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-3908762848536187111?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-63453109620696156142009-07-27T15:56:00.004+03:002009-07-27T17:10:40.660+03:00<div style="text-align: justify;">Asansörün kapısı altıgen bir koridora açıldı. Koridorda artık yaşlanmaya başlamış, orta yaşlı birisi vardı. Adam bir adım yaklaştı ve elini uzattı. "Merhaba, ben doktor Wundt" dedi. GH-1409-TL doktorun elini sıktı fakat birşey söylemedi. Doktor, ortasında duvara sabitlenmiş bir masa olan, karşılıklı konumlandırılmış iki koltuğu işaret ederek, "Oturup durumunuz hakkında konuşalım" dedi. Doktor Wundt koltuğa oturup arkasına yaslandı. GH-1409-TL bakışlarını pencereden ayırmadan, "Neden merkez kubbeye gimem gerek? Tedavimi burda yapmanız mümkün değil mi?" Doktor Wundt sürekli "yabancılaşma sendromu" geçirmiş insanlarla çalıştığından hastasının durumunu maruz gördü. Ona durumunu burada anlatmanın daha uygun olacağını düşünerek derin bir nefes aldı. "Bundan yaklaşık iki yüzyıl önce dünyada "yabancılaşma sendromu" denilen bir hastalık başladı. Bu bir virüs veya bakterinin neden olduğu fiziksel kökenli bir hastalık değildi. Sorunun psikolojik nedenli olduğu kanıtlanamasa da muhtemelen öyle. Her neyse, bu hastalığa yakalanan insanlar gerçekle bağlarını kademeli olarak yitirmeye başlarlar. Çok ender insanlarla iletişim kurarlar fakat depresif belirtilerde göstermezler. Hastalığın son safhasında kişi uykuya dalar. Bu uyku ne REM uykusuna ne de NREM uykusuna benzer. Uyku esnasında beyin aktivitesi sürekli olarak artar. Bazı hastalar birkaç gün uykuda kalırken bazıları aylarca dayanabilir ama sonunda hepsi bu aşırı aktivite sonunda ölürler. Eğer uyandırılırlarsa gene ölürler. Bu hastalığa neden olan şeyi bulamamakla birlikte hastaların bu çeşit bir uykuya dalmamalarını sağlayabiliyoruz. Fakat hasta bu tedavi sonucunda hafızasını kaybediyor ve geri döndürülemeyecek kadar yabancılaşıyor. Seninde insanlarla birlikte olmaktan rahatsız olmanın sebebi bu." GH-1409-TL ellerini birbirine kenetlemiş zorlukla konuşarak, " Hafızamı yitirmeme bu tedavi sebep olmuş, fakat diğer sorunları açıklamıyor ve neden merkez kubbeye gitmeliyim?". Doktor Wundt devam etti. "Çarmıhın gönderdiği rapora göre acı çektiğini, kalp atışlarının hızlandığını ve bir de düşmeye benzer bir his anımsadığını anlatmışsın. Bu da demek oluyor ki tedavi sırasında uyanmışsın fakat kontrol robotu bunun çok kısa süreli olduğu gerekçesiyle raporlamamış. Bu olay sebebiyle karanlık sende çağrışım yapmakta korku duymana neden olmakta. Hatta bu durum eski anılarını da çağrıştırabilir. Bu yüzden iyileşebilmen için tedaviyi yeniden uygulamamız gerekecek ancak bu tedavi sadece Gia Han' da yapılabiliyor. Seni de oraya nakledebilmemiz için merkez kubbedeki limana ihtiyacımız var." GH-1409-TL' nin zorlukla oturduğunu gören doktor Wundt, "Seni biraz yanlız bırakmam daha iyi olacak." dedi ve pilotun yanına gitti.<br />GH-1409-TL hala pencereden jetin kanatlarını inceliyordu. Kanatlar değişen hava akımlarına göre yavaşça şekil değiştiriyor ve jetin kontrolünü sağlıyordu.Bu şekilleri, havayı, şimşekleri düşünmek, kendi varlığının farkına varmamak sanki bir içgüdüydü. Hafızası yine silinecek, yine Tobb Lun'a gelecek, yine örnekleri inceleyecek herşeyi baştan ne için yaptığını bilmeden yine yapacaktı. Ölüm ilk defa daha iyi bir seçenekmiş gibi geldi. Jet devasa merkez kubbeye yaklaşırken alçalmaya başladı. Tobb Lun'un en aktif volkanları bu bölgedeydi, elli kilometreye kadar sülfür püskürten volkanları izleyen GH-1409-TL evrenin bu deviniminden haz duyuyor ve devinimin bir parçası olmak istiyordu. Burada asıl mesele doğal olarak duracak olan bir devinime müdahale edilmeli miydi yoksa amacı ve nedeni bilinmeyen bu devinimin zaten evrenin doğası olduğu kabul edilmeli miydi? Hep bilinmeyen şeyler olacak, hep bilinmeyene sezgilerimizle adım atacağız ve hep sezgilerimiz güvenilmez olacak. İyon jeti yuvasına oturdu. Doktor Wundt ve pilot gülüşerek koridora girdiler fakat GH-1409-TL' nin dalgın suratını görünce ciddileştiler." Kargo gemisi yaklaşık doksan saat sonra Gia Han'a gidecek o zamana kadar seni burada misafir edeceğiz." Doktor Wundt kötü haberi vermişti.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6345310962069615614?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Homunkulusnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-63853187555507406612009-07-24T15:35:00.003+03:002009-09-14T14:00:11.792+03:00Gece trenleri gibi mi desem<br />Yalnızlığa bir yolculuk mu gecede<br />Falanı filanı yaşadık da<br />Yalanı dolanı kaldı mı desem<br /><br />Kanar yatağımda usul usul tenim<br />Çoğul dokunabilen tekil şahış<br />Siz hanginizdiniz bu hangi kaçış<br />Öbür ucumdasın anlayamadım<br />Nasıl içiyorsun ağzımdaki sigarayı<br />Bu kadar da ben olma yalnızlık olur<br />Gitsen de gitmesen de<br />Ayakların çıplak ellerine giymişsin çoraplarını<br />Bir kadın elbisesi üzerimde<br />Bu neyin telaşı şimdi<br />Gitmek kalmak karıştı birbirine<br /><br />Yalanı dolanı yaşadık da<br />Falanı filanı kaldı gibi mesela<br />Saat bir gibi olacak<br />Yollar geçecek içimizden git(sen)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6385318755550740661?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-49340038625057709982009-07-24T00:24:00.000+03:002009-07-24T00:25:18.807+03:00gece iner yine yer yüzünün kara topraklarına<br />uykulara dalar bekleyen gözler masalların karanlığında<br />düşer her günün sonunda kirpiklerden biri yastığıma<br />sulanır gözyaşlarıyla her gece,filiz verir günün kızıllığında<br />______________________________________________________________<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4934003862505770998?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-43683823111356901782009-07-21T11:47:00.004+03:002009-07-21T13:14:37.633+03:00<div style="text-align: justify;"> Tobb Lun'un yıldızı Zavijava tekrar ufukta belirdi ve kubbenin yapay cılız ışığını boğdu. Enerji istasyonu gürültüsüz biçimde tekrar şarj olmaya başladı. GH-1409-TL gece boyunca aklının yerinde olduğunu kendisine kanıtlama çabası içinde matematik problemleri çözdü. Doğru sonuçlar onu biraz rahatlatsa da uyumasına yetmedi. Kafasını yastığa devirmiş yıldızı çıplak gözleriyle, ne kadar zor olsa da izliyordu. Bitkin bir halde çarmıha doğru seğirtti. "Çarmıh" ismi robota amacı nedeniyle değil şekilsel nedeniyle verilmişti fakat amaçlar konusunda eski kullanımı arasında tam bir tezat vardı çünkü çarmıh tedavi için kullanılıyordu. Çarmıha girmeden önce robotu detaylı fiziksel ve psikolojik testler için programladı. Çarmıha oturdu, kollarını iki yana açtı ve bacaklarını uzattı. Robot pozisyonu doğruladı ve kapağı hastanın üstüne kapattı. Fiziksel testler boyunca ağzını açıp gözlerini oynatmaktan başka pek birşey yapmadı bu aşama yaklaşık yarım saat sürdü. Psikolojik testler ise bir yığın sorudan oluşuyordu. Genelde sorun yoksa bu testte çabuk biterdi fakat robot bu korku ve endişeli hale neden olan şeyi bulmakta besbelli zorlanmıştı. İrdelemeler belli bir aşamaya kadar devam ettikten sonra birden kesildi ve tedavi süreci sona erdi. GH-1409-TL raporu okumaya başladı. Fiziksel bir sorunu yoktu. Psikolojik sorunlar kısmında gezegen sendromu veya bilindik standart bir problemide yoktu. Bu yüzden robot hastanın raporunu sisteme iletmiş ve tedavinin insan tarafından yapılmasını raporlamıştı. Bu da demek oluyordu ki gün batmadan GH-1409-TL' nin ziyaretçileri olacaktı. Ama bu durum onun pek hoşuna gitmedi.<br /> Gezegen her ne kadar yaşamaya uygun olmasa da -yaşamaya uygun Dünya'dan başka gezegen keşfedilmemesine rağmen en azından su ve oksijenin olduğu birkaç tane vardı- üretim yapmaya uygundu. Tobb Lun yapay zeka araştırmalarında, yapısal sinir ağı için gerekli olan ender silikatları doğal olarak üreten aktif volkanlara sahip şaşırtıcı bir yerdi. Ayrıca gezegen 0.9 G' lik bir çekim ivmesine sahip ve zehirlide olsa bir atmosferi olduğundan yerleşim nispeten kolaydı. Zavijava yıldız sisteminde Gia Han'dan sonra 2309 kişilik nüfusuyla en kalabalık gezegendi. Atmosferin iyonik yapısı pek az insanın şahit olduğu devasa yıldırımlara neden olurken, ulaşımı sorun halinden çıkaran iyon jetlerinin kullanılabilmesini sağlıyordu. İşte bu iyon jetlerinden biri şimdi kubbeye transfer geçidini bağladı ve GH-1409-TL'yi merkez kubbeye götürmek üzere aldı.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4368382311135690178?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Homunkulusnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-28626408069366233032009-07-19T21:01:00.002+03:002009-07-19T21:19:27.373+03:00beynin susmuyor bir türlü Tanrım<br />her paragraftan birer cümle dolaşıyor<br /> duvarlarıma yapışıyor<br />üstümü ört umulmadık bir uykuda<br />su içir tasvir edilen berrak pınarlardan<br /><br /> Yazan:Ayşe Tümen<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-2862640806936623303?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-92162566124567901572009-07-17T09:49:00.001+03:002009-07-17T09:50:22.105+03:001.PERDE<br /><br />ilk tanışmamızı hatırlıyon mu<br />ben seni ondan öncede tanıyordum<br />hatırlıyormusun o temmuz sıcağında<br />saat öğleden sonra dördü geçmişti<br />ben hiç unutmadım işte<br />sanki bir başka dünyadaydım sanki<br />hatırladın mı o temmuz sıcağındaki tanışmamızı<br />ağustos ayından da sıcak olan aşkımı<br /><br />2.PERDE<br /><br />peki asıl sana olan aşkımı<br />eylül fırtınasını<br />onu hatırlıyor musun<br />bana süpriz yaptığın o son akşamı<br />görmedin mi kalbimin nasıl çarptığını<br />duymadın mı o sesi<br />konuşamadım bir süre hatırlıyor musun<br />unuturmuyum seni durakta yolcu ettiğimi<br />bilseydim gerçekten gideceğini bırakırmıydım seni<br /><br />3.PERDE<br /><br />hatırlıyorsun değil mi birinci ve ikinci perdeyi<br />hatırlarsın büyülü kelimelerimi<br />birer birer uçuyordu bende<br />kayboluyordu,terk ediyorlardı biliyor musun<br />onlarda beni yalnız bırakıyorlardı<br />ben seni o günkü gibi hatırlamaya devam ettim<br /><br />4.PERDE<br /><br />bir gün bir mesaj geldi senden bana<br />düştü içime sakladığım ateş yine<br />bu perdeye yazacak bir şey bulamıyorum<br />5.perdeyi sen yaz benim için<br /><br />5.PERDE<br /><br />_________________________________________<br />_________________________________________<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-9216256612456790157?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-53279962104985387742009-07-16T18:09:00.003+03:002009-07-16T18:15:16.720+03:00ölüyorum desem bittim desem<br />sen gelsen gelirken serinlik getirsen<br />torosların sularından doldursan tulumuna<br />öldüm desem ciğerlerimi serinletsen<br />yangın şarabından akıtsan içime<br />bitsen benimle ölsen<br />gözlerim açık gitse gözlerinde<br />şarabında boğulmuş olsam<br />son duam olsan<br />son yudumum dudakların olsa <br />memelerin ağzımda sütün dudaklarımda ölsem<br />tekrar küçülsem su olsam <br />içinde büyüsem<br />bir çığlık ve ağlama duyulsa<br />senden ben doğsam<br />sen bende kalsan<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5327996210498538774?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-65892454765409192192009-07-13T21:53:00.003+03:002009-07-13T22:20:42.452+03:00Ölüm yakın, hissediyorum <br />Küçük dilimi gıdıklıyor<br /> kıkırdıyorum<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6589245476540919219?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-63910946173255114192009-07-11T13:50:00.003+03:002009-07-11T14:01:31.785+03:00Ceren'e<br /><br />Parmaklarının en ucundan dokundu<br />Bencilce bir sevda değil ki bu<br />Gözlerinin derininden dokundu<br />Parmakları ki acemi<br />Gözleri çıldırmaya meyilli<br />Üşümek kayboldu odamda bulamıyorum<br />Sarılıp sarmalanıyorum sıcaklığına<br />Bu çağa ait değil ki bu sevda yarınlarda<br />Öykünmüyor mesela hiçbir Leyla'ya Mecnun'a<br />Bilinmezi okuyor inadına<br /><br />Pusulasız buldu beni haritasız<br />Aranmış bir sevda değil ki bu<br />Önce gözlerimiz buldu sonra ellerimiz<br />Parmaklarımız acemi<br />Gözlerimiz çıldırmaya meyilli<br />Bir şaşkınlık aldı beni lal oldum<br />Hiç bilmediğim bir lisanı konuşmak gibi dili<br />Feza değil ki bu sevda çok fena<br />Nasıl dökülmüyor bu yıldızlar başıma deyip<br />İmkansıza inanıyor bu imkansızlıkta<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6391094617325511419?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-84453357559056689482009-07-10T13:22:00.003+03:002009-07-20T14:09:48.567+03:00<div style="text-align: justify;"> Hiç ışık yoktu, derisinin altında sanki kıvılcımlar saçan bir tabaka vardı. Bu acıyla bağırmak istedi fakat tek bir kasını bile oynatamadı. Bir süre sonra kalbinin çok hızlı attığını hissetti ve korkuya kapıldı fakat bu korku çarpıntıyı daha da hızlandırdı.Acıları bir süre sonra hafifledi ve düşüyormuş gibi bir hissi duyumsayabilmesini sağladı.<br /> Göz kapaklarına çarpan ışığın verdiği rahatsızlıkla uyandı, yatağında doğruldu.Vücudu çıplaktı ve ilk göze çarpan şey göğüsünün alt kısmından leğen kemiğine kadar olan kısmın vücudunun geri kalanıyla olan uyumsuzluğuydu. Bu bir vücut bozukluğu değil daha çok yapay bir değişime benziyordu. Fakat GH-1409-TL buna hiç aldırış etmedi. Ona böyle diyorum çünkü Gia Han'dan Tobb Lun gezegenine gelen 1409. vaka oydu.<br /> GH-1409-TL bir jeologtu, burada yapacağı iş taş örnekleri toplayıp sınıflandıracak ve gezegenin oluşum süreciyle sonrasında geçirdiği evreleri tanımlayıp kuramsal biçimde raporlayacaktı. Kubbesinden dışarı çıkmadan önce atmosfer giysisini giydi. Arazi aracına binip ekrandan sıradaki bölgeyi işaretledi. Aslında örnek toplama işini robotlarından birinede yaptırabilirdi ama bugün biraz gezintiye çıkmak istemişti. Gezegenin yüzeyine sarı- yeşil rekler hakimdi. Önceden yaptığı incelemelerde sülfür, sülfürdioksit ve çeşitli silikatlardan oluşan yüzeyin bu şekilde gözükmesi akla uygundu. Son birkaç haftadır ilginç birşeyle karşılaşmamıştı gezegen gayet tekdüze gözüküyordu. Kendine ait bölgenin yüzey verilerini bir an önce toplayıp kabuğun altını incelemek için sondaj yapmak niyetindeydi, ona göre gezegenlerin tarihi ve en ilginç yerleri kabuğun altındaydı. Birkaç saat tekdüze belirlenmiş noktalardan örnekler topladı. Tobb Lun 'un sarı yıldızı batmak üzeryken sülfürdiyoksit yağmuru başladı.Şimdi yapılacak en iyi şey kubbeye geri dönmekti.<br /> Kubbede robotları programlayıp raporuna birşeyler daha ekledi. Yatağına uzandı, ışığı kapattı. Gözü kapalı olduğu halde göz kapaklarının iç yüzünde dairesel şekiller belirmeye başladı, kırmızıydılar ve büyüyüp yok oluyorlardı. Sonra acıyı anımsadı, bağırma isteğini, kalp atışlarını, düştüğünü anımsadı. İçi sıkıldı, ışığı açtı. Ne zaman olmuştu bunlar rüyamıydı, fakat başka rüyasını da anımsamadı, hatta başka bir anısınıda. Hatırladığı tek bir insan yoktu. Herhalde hasta olmuştu. Belkide kubbede sızıntı vardı, belkide bir tür gezegen sendromu yaşıyordu. Yarın ilk iş detaylı analiz için çarmıha girmeyi planladı. Bu tip konularda hiç acele etmez, aslında çok umursamaz davranırdı. Bunun tabii sonuçlarına katlanacak gücü olduğundan değilde, koruyucu bir meleğinin olduğuna inandığından rahat bir uyku çekmek için pozisyonunu değiştirdi. Işığı kapattı. Fakat karanlık müthiş derecede rahatsızlık veriyordu, fiziksel bir etki olmamasına rağmen ciddi biçimde bir korku uyumasına engel oldu.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8445335755905668948?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Homunkulusnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-77531321296427352802009-07-09T18:33:00.002+03:002009-07-09T18:34:14.966+03:00sessiz çığlıklar atıyorum <br />sessizliği kulağımı yırtıyor..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7753132129642735280?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-5195415242536425282009-07-08T11:00:00.000+03:002009-07-08T11:01:27.815+03:00Sensiz geçen her günüm/Kocaman bir yalnızlık/Geceleri ağlayan gözler/<br />Bu gözler her sabah seni bekler/bıkmadan usanmadan bir gün geleceksin diye/<br />Günler geceler bitti/Umut hiç bitmedi/Belki boşa kurulan bir hayal bu/<br />Hiç olmayacak/Hiç gelmeyeceksin/Ama güzeli düşünmek/seni düşünmek<br />en güzeli/Bu saatlerde uyuyorsundur belki(05.06)/Bense düşünüyorum seni/<br />Birlikte dinlediğimiz şarkıları/Uzun zaman sonra ilk defa dinliyorum/<br />Sen uyuyorsun/Bense düşünüyorum/İşte benim en sevdiğim parça çalıyor/<br />"Benimle uçmak istermisin?.."/Ve işte bir gece daha şafağın sökmesiyle birlikte<br />sona eriyor/Yeni bir umut güneşin kızıllığıyla odama giriyor/Yoksa bu kızıllık... <br /><br /> Yavuz Çetin-Benimle Uçmak İster misin?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-519541524253642528?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-42469618297789754492009-07-06T11:01:00.001+03:002009-07-06T11:02:52.635+03:00gece olmuş bir vakit<br />her taraf karanlık <br />bir tek yıldızlar eksik<br />kan gölüne dönmüş kuru topraklar<br />ağlayan çocuklar <br />emzikleri eksik<br />oyun oynanan sahalarında <br />mayınlarla delik deşik <br />ne zaman bitecek bu gözyaşı<br />ne zaman bitecek bu kan sevdası<br />ağlayan çocuklar <br />kocalarını yitirmiş eşler<br />güneş doğmalı artık ...<br /><br /> Jose Padilla-A.Rahman: Mumbai Theme Tune dinlerken...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4246961829778975449?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-86862632009589351962009-07-05T18:02:00.002+03:002009-07-05T18:19:34.392+03:00Kanatır geceler onu<br />Salya sümük abanırken tüm şehir<br />İçi kanar, incitilmiş kadınlığı kanar<br />İntihar eder gibi sevişirken<br />Acımaz kimse inleyişlerine<br />Çığlıklar atarken o<br />Sanki uçurumdan kendini atar<br /><br />Onu kanatır geceler<br />Bıçağın ucunda bir hayat<br />Gülmek lazım gülmek zor zanaat<br />Yaşamak diyorlar en temel hak<br />Aman allahım ne bozuk ağzı var<br />İsyan ederken tanrısına<br />Ezan okunur güneş doğar<br /><br />Kanatır geceyi o<br />Bileklerini doğrarken ağzındaki jiletle<br />Belki iki nefes esrara sarmıştır<br />Unutmak istediği çocukluğunu<br />Bilinmez okunmaz anlanmaz bir kadın işte<br />Yine de tezatlık bu ya<br />Yasaklarken tüm kitaplar orospuluğu<br />Kuyruklar oluşur kerhanede<br />Hepsi müslüman çocuğu<br /><br />03 Kasım 06 03.57<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8686263200958935196?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-12707282025410971292009-07-02T20:38:00.002+03:002009-07-02T20:43:47.298+03:00Saçlarımı nasıl tarasam<br />Daha çok beğenir insanlar<br />Ne giysem daha iyi gösterir beni<br />Yada çırılçıplak mı atsam kendimi sokağa<br />Saçlarıma dokunmadan<br />Kesmeden sakallarımı<br />Görürler mi içimdeki beni<br />Adem kadar şeffaf olsam<br /><br />Nasıl bir iyilik yapsam<br />Daha çok sever tanrı beni<br />Hangi ibadet sağlar cennete girmemi<br />Yada günahkar mı beklesem ölümü<br />Ezan saatlerinde sevişip<br />Namaz bitince abdest alsam<br />Görür mü tanrı içimdeki iyiyi<br />Şeytan kadar orospu olsam<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-1270728202541097129?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-40974259404953265732009-07-02T20:32:00.002+03:002009-07-02T20:36:42.201+03:00Bosver saatin bilmem kaçını<br />Güneş dün battı yarın doğacak<br />Hiç sayma tiktakları<br />Uymaz birbirine zamanın kalp atışları<br />Yalnız gecelerde bardaktaki sudur zaman dediğin<br />Sevgilinin göğsünü öperken<br />Şelale gibi kudurur boşluğa doğru<br />Sen git esir ol yine de<br />İradi taktığın kelepçeye<br />Vur zamanın kırbaçlarını kendine<br />Hep yetişmeye çalış<br />Onun gösterdiği kadrana<br />Akreple yelkovan senin için<br /><br />28 Aralık 05<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4097425940495326573?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-71501103123624248892009-07-02T20:13:00.002+03:002009-07-02T20:26:32.272+03:00Doğacaksın<br /><br />Çığlıklar atarak<br />Annenin rahmimden yol açarak bedenine<br />Bir düşüp bir kalkacaksın<br />Öğrenirken yürümeyi<br />Dört yanı mutluluk odalarda<br /><br />Büyüyeceksin<br /><br />Sen daha doyamadan<br />Her nesnenin tadına bakmaya<br />Yasaklar başlayacak iyiliğin için<br />O sıcak elleme yanarsın<br />Gitme sakın oraya düşersin<br />Yapamazsın çocuğum başaramazsın<br /><br />Büyüyeceksin<br /><br />Pavlov'a dönüşecek<br />Seni dünyaya getirenler<br />Yaramazlık yapınca ceza<br />Ödül uslu durunca<br /><br />Büyüyeceksin<br /><br />Okumayı sayıları öğreneceksin okulda<br />Birde susmayı çiçek ol komutuyla<br />Herkeste aynı üniforma olacak<br />Zenginle fakir aynı olsun diye<br />Ama yine de hep saklayacak birileri<br />Yırtık ayakkabısını pantolonundaki yamayı<br /><br />Öleceksin<br /><br />Hiçbir boku sorgulamadan<br />Neden çocukken büyümeyi<br />Büyükken çocuk olmayı istediğini anlayamadan<br />Hiç bir iz bırakmadan<br /><br />23 Ocak 06<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7150110312362424889?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-76572543145782163662009-07-02T19:52:00.003+03:002009-07-02T20:27:14.317+03:00Adını haritadan seç<br />Bir Anadolu şehri<br />Var git hatrını sor<br />Gez sokaklarını, caddelerini<br />Her yüksek tepenin adı Şahin Tepesi<br />Hepsinde vardır bir Çamlıca Mahallesi<br />Atatürk Bulvarı, Cumhuriyet Caddesi<br /><br />Her kahvehanede ülkeyi kurtaran<br />Çoğu işsiz, çoğu emekli<br />Çayı veresiye içen insanlar<br />Bağırmaları aynı bisikletleri aynı<br />Her sabah simit satan çocuklar<br />Olmazsa olmazı istasyonların<br />Yastığı gazete, parkası yorgan evsizler<br /><br />Her caddede kamufle eder<br />Yüksek katlı apartmanlar<br />Arkasındaki tek katlı yoksul evlerini<br />Eksik olmaz bu caddelerin yollarında sivilceler<br />Belediyenin yamadığı çıkıntılar<br />Unuttuğu girintiler<br /><br />Kar yağdı mı kapanan yollarıyla<br />Seçim başına deşilip kanatılan bu şehirler<br />Hep aynı insanları aynı<br />Bir de sağın solun ortası değil<br />Ortanın sağı solu hiç değil<br />Açlıkla tokluğun ortası<br />Orta halli memurlar, işçiler aynı<br /><br />15 Aralık 06 01,46<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7657254314578216366?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-7758736876025300792009-07-02T16:25:00.000+03:002009-07-02T16:26:17.239+03:00kelimelerimle yeni bir dünya oluşturmaktı amacım<br />halbuki kelimelerim beni oluşturmuş<br />hepsi birer birer hapsetmiş beni dünyalarına <br />boşluktaki beyazlığa kara lekeler gibi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-775873687602530079?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-6762197537466812952009-07-02T00:12:00.001+03:002009-07-02T00:12:27.232+03:00Sadece yanmış insan kokuyor odam,<br />Bugün sessiz kalmak istiyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-676219753746681295?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-55886613673970195092009-07-01T14:42:00.000+03:002009-07-01T14:46:10.759+03:00<em><span style="font-family:georgia;">Hayat bir oyundur denildi bize. Öyle bir oyun ki elmayla başlayıp, sürgünle geldi yeryüzüne. Kuralları asırlardır değişsede değişmeyen tek kuralı eğlenmek oldu. Ama kim bilebilirdi bu eğlencenin tek taraflı olduğunu.</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5588661367397019509?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>T.T.http://www.blogger.com/profile/04081941260707447011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-83993944114922924192009-06-30T23:23:00.000+03:002009-06-30T23:24:05.730+03:00Her yudum şaraptan önce ellerimi yıkadım<br />Ben hep kendimi kandırdım<br />Lady Macbeth’den beri kanlanan eller arınmaz<br />Ellerimi kesen ihtiyar berber, kana aldırmaz.<br /><br />Burak Çakır<br />28.06.2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8399394411492292419?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-60383371703934328922009-06-30T02:44:00.003+03:002009-06-30T02:46:54.877+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_IYbRZ13Gd64/SklSCplqovI/AAAAAAAAACM/EFMqv_OFzUA/s1600-h/DSC_0352.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_IYbRZ13Gd64/SklSCplqovI/AAAAAAAAACM/EFMqv_OFzUA/s400/DSC_0352.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352899837583598322" border="0" /></a><br />Beyaz bir kadın kanlar içinde<br />Saçları yapışmış<br /> hepsi pislik içinde<br />On dakika önceki kadar<br />Umursamaz olsaydın<br />Belki de elim varmazdı<br />Beyaz sütler içindeki boynunu kesmeye<br />Ve o çok özendiğin karaşın saçların<br /> sana göre hindistan cevizi<br /> benim kusma sebebim<br />Boynundan sarkan o çok özendiğin karaşın saçların<br />Kanlar içinde<br /><br />Burak Çakır<br />24.06.2009<br /><br />fotoğraf : Eşref Kemal Kaya bkz: http://gedash.deviantart.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6038337170393432892?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-76280134509814770342009-06-28T14:42:00.001+03:002009-06-28T14:42:47.849+03:00kızdım<br />yırtıp attım buruşmuş kağıtları<br />duvara attım bardağı<br />kızdım sinirlendim<br />küfrettiğim duvara<br />senin ebeni diye başladım<br />oturup düşündüm ne ebesi<br />küçükken saklambaç oynarken<br />duvara ebe derdik<br />o muydu ebe<br />her ne düdükse işte...<br />sıcacık bir limonlu çay<br />bir rahatlama belirtisi<br />ben biraz önce ne diyordum ya<br />her neyse böyle iyi<br />limonun ekşisiyle<br />çayın demi<br />var mı daha ötesi...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7628013450981477034?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-17006319880906763192009-06-28T14:36:00.000+03:002009-06-28T14:37:06.713+03:00Bir çift erkek karga düzüştü önümde<br />Kadınlar için gagalanmaktan yorulmuş<br />Bir çift yobaz gördü onları<br />Onlar başka bulutlara uçtular<br /> düzülmekten yorulmuş<br /><br />24.06.2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-1700631988090676319?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-53152940872456747442009-06-28T14:18:00.001+03:002009-06-28T14:18:21.479+03:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5315294087245674744?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-18244773832267902082009-06-28T01:30:00.002+03:002009-06-28T01:32:24.275+03:00- yaşamak derken?<br />- umut etmek manasında.<br />- umut?<br />- düşün şimdi.. böyle ufak ufak bombalar yapıyosun. sadece kendin için, eğlenmek için. tam bitirdim derken hepsi elinde patlıyo. anladın mı?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-1824477383226790208?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>tarkhttp://www.blogger.com/profile/11881229784271915442noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-8965798647266666632009-06-28T01:08:00.001+03:002009-06-28T01:12:22.294+03:00iki saat önce sahneden inmiş bir oyuncu. son oyunu. rol arkadaşının, köşeyi dönmeden önceki son bakışı. uçaklara el sallayarak başlayan yolculuğun son durağı burası. boş bir oda.<br /><br />uçaklara el sallayan çocuğun hikayesi bu. sıradan yani. sabahtan akşama kadar top peşinden koşan veletin içtiği ilk bira. tadı kötü. “bi daha içmem.” farkında olunmayan bir yalan. çocuğun dönüp dolaşıp geleceği yer belli. boş bir oda ve bir tabanca.<br /><br />gezip tozmayı asıp, derse girmekten korkan öğrencilerden biri sadece. ya yakalanırsa? ya öğrenilirse derse girdiği? onu görmek için bu risk göze alınır mı? o da gezip tozmayı asmasa olmaz mı? peugeut marka, c plakalı, hiç kaza yapmayan cenaze araçlarının derse girenleri, cezalarını çekmeleri için götürdükleri yer de aynı. boş bir oda, bir tabanca ve bir adam. <br /><br />tek yapacağı aşık olmaktı. ah be albayın kızı. niye ağladın? duvarları daha fazla ıslatmanın anlamı neydi? o şiirdeki kar yeterli değil miydi? ya şarkıdaki yağmur? bakışlarını sinsice takip eden sessizlik değil miydi zaten bu duvarlar? ah be albayın kızı. niye baktın öyle? derse girme diye uyarmadı mı seni kimse? niye sustun birden? o adam uyarmadı mı seni? öyle bakma demedi mi sana? şimdi bak geldiğin yere. boş bir oda, bir tabanca, bir adam ve bir kadın cesedi...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-896579864726666663?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>tarkhttp://www.blogger.com/profile/11881229784271915442noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-42243560111617531802009-06-27T17:26:00.001+03:002009-06-27T17:26:35.158+03:00İki adet dev gök gürültüsü duydum<br />Sesleri Bach’a karıştı<br />Bach bulutlara yankılandı<br />Aklıma geliverdi<br />En büyük fincanıma kahve yapmak<br />İki buçuk tatlı kaşığı kahve ve<br />Beşte dört oranında<br />Seksen santigrat derecede su<br />Beşte birini yağmura sakladım<br />Tavanı olmayan küçük ve güvercin boklu balkonumuza çıktım<br />Bir sandalyede bacak bacak üstüne attım<br />Giysilerimin rengi değişiyor<br /><br />İlk kez yağmur suyuyla pişmiş<br />Koca bir fincan kahvenin<br />Hazzıyla üşüyorum<br />Yahut serin oldu biraz<br />Birisi görse ne düşünür diye soruyorum<br />Fincandan boşanırcasına yağan kanlı yağmurun altında<br />Saçı sakalı birbirine karışmış kahvesini içen bir adam<br />Ne önemi var sokağı izliyorum<br />Sağanak yağmurdan korkuyor insanlar ve karıncalar gibi kaçışıyorlar<br /><br />Dört dakika içerisinde iki trafik kazası görüyorsanız<br />Şehrin merkezinde kirli bir evde oturuyorsunuz demektir<br />Yağmur azaldıkça kahvemde azalıyor<br />Yağmur azaldıkça daha çok ıslanıyorum<br />Yağmur azaldıkça zavallı korkaklar dışarı çıkıyorlar<br />Canavar uzaklaşıyor dışarı çıkıp yetişin işlerinize<br />Ey aciz insanlar<br />Elimde oturan karınca bile gülüyor halinize<br />“İnsan her gün içtiği sudan<br />Neden bu kadar korkar?” diye<br />Odamda Bach çığlık çığlığa piyano çalıyor ve karıncalarım raks ediyor<br /><br />Yağmur dindikçe insanlar çoğalıyor<br />Yağmur dindikçe ben azalıyorum<br />Zaman bir bölü sekiz oranında yavaş ilerliyor, rica ettim tanrıdan<br />İçeri kaçasım geliyor<br />İçime<br />Keyfim kaçıyor<br />Kahvem epey azalmış zaten<br />Daha ne olsun<br />Tam o sırada<br />Azalan yağmurda yürüyen bir kız gözüme giriyor<br />Elinde dokuz adet uçan balon, rengarenk<br />On dakika içerisinde uçan balonla gezen bir kız görüyorsanız yirmi yaşlarında<br />Şehrin merkezindeki masaldan bir evde oturuyorsunuz demektir<br />Küçük de değil yirmili yaşlarında<br />Büyüklerde oyuncaklarla oynar aslında<br />Ve uçan balonları şemsiye gibi kullanıyor<br />Umarım imge peşindeki aklımın bir oyunudur<br />Yoksa elinde dokuz adet uçan balonla yağmurdan korunan bir kız görmek<br />Yirmili yaşlarda, küçükte değil<br />Çok da mantıklı bir gerçek değil<br />Sonbahar yağmurları gibi geceler boyu sürmüyor bu yaz yağmurları<br />Anasına sövüyorum bulutların<br />Ne olurdu biraz daha ıslatsalardı kahvemi<br />Daha yağmurun çarpmadığı bir ben’im vardı<br />Yirmi iki yaşında bir adam<br />Sırf o’nun adının anlamında yağmur geçiyor diye ıslanıyor<br />Donuna kadar sırılsıklam ıslanıyor<br />O kızın bilmediği tek şey hayatında<br />Uçan balonlar<br />Kimseyi koruyamaz yağmurdan<br /><br />Burak Çakır<br />27.06.2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4224356011161753180?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-63482584809701570532009-06-26T17:16:00.001+03:002009-06-26T17:16:48.028+03:00Ne çok kişi ölmüş<br />Telefon rehberimde<br />Karalamaktan yoruldum<br />Sonra rehberimi yaktım<br />Herkesi ben öldürdüm<br />Kanları buharlaştı<br />451 Fahrenheit derecede<br />Kağıtlar gibi kokuştular<br />Bütün dumanı içime çektim<br />Rehberimdeki tüm ölümlüleri<br />Bütün bronşlarıma tutundu<br />Yığınla insan<br /><br />Burak Çakır<br />24.06.2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6348258480970157053?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-30368066442775372122009-06-26T09:40:00.000+03:002009-06-26T09:41:10.757+03:00görüyorum içindeki karanlığı<br />gözlerinde yanan nefreti<br />duyuyorum geceleri sessiz çığlıklarını<br />fark ediyorum kan akan gözyaşlarını <br /><br />biliyorum artık bıktın<br />nefret kusuyorsun dünyaya<br />bu dünyanın gaddar insanlarına<br />acı ve ızdırap veriyorlar sana <br /><br />ağlama ey güzel <br />sil göz yaşlarını <br />örtme ay ışını perdelerinle <br />bırak açık kalsın camın <br /><br />rüzgarın serinliğini hisset loş odanda <br />ona dair ne varsa boş ver gitsin<br />çık balkona uzat ayaklarını<br />bırak kendini boşluğa <br /><br />boşluktasın artık uçuyorsun<br />ayaklarında bir serinlik<br />belki kanı çekiliyor vücudunun,üşüyorsun<br />korkma sakın bir şeycik olmaz<br /><br />bulutlardasın artık yüzüyorsun<br />kulaç atıyorsun koyu lacivert gökyüzünde<br />gece pembesi eşliğinde ayın <br />tanrını kutsanmış mağbedine uçuyorsun<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-3036806644277537212?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-5279078009314288722009-06-23T16:45:00.001+03:002009-06-23T16:45:31.674+03:00Ağlamıyorum korkma.<br />Gözüme gece kaçtı sadece!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-527907800931428872?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-9095465875232658162009-06-23T11:12:00.003+03:002009-06-26T21:20:03.921+03:00<span style="font-weight:bold;">geçmişin gölgesinde yaşamak gelecek için bir şeyler yapacak olmanın emaresi gibi görülen dünden ayrı kalamamak.<br /><br /><br /><br />kurmaca sözler , filmer, şiirler hiçbiri içten ve samimi değil susun artık. kesin karanlığın dinginliğini bozmayı, kesin duru suyu bulandırmayı. başkalarının hayatlarına sahipmişçesine o hayatları anlatmaktan vazgeçin. ben bilmiyormuyum sanki neden böyle şiirler yazdığınızı ,bilmiyormuyum neden böyle filmler çektiğinizi.çok özeniyorsunuz değil mi o hayatlara. çok özeniyorsunuz istediğinizin elinizde olmasına. aslında istediğiniz bu da değil sadece insanların hayatlarıyla hisleriyle oynamak tek amacınız. aşık olduğunuz kadına sahip olduğunuzda ne olacak sanki. onu da terk edeceksiniz sırf başka insanları huzursuz etmek için şiir yazacaksınız arkasından. <br /><br /><br /><br />hakaretler dizboyu öldürme içgüdüsüyle dolanıyoruz artık. birisi bize bir şey desin diye bakınıyoruz o anda gırtlaklayıvereceğiz.bize dik dik bakan birisini. hiç kanını akıtmadan hiç sesinin çıkmasına izin vermeden.ağzından salyasını akıtacağız sadece . gerilmiş sıkıca kapatılmış ağzındaki dişlerinin arasından akacak. kolları boşandığında artık bizim de içimizden ılık bir rüzgar esecek.midemiz bulanacak belki de kusacağız içtiğimiz şarapları.<br /><br /><br />antimatter lütfen dinleyiniz en azından saçma yazılar yazdırır.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-909546587523265816?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-54940454076377898802009-06-23T09:59:00.001+03:002009-06-23T09:59:18.215+03:00dinle beni<br />hayır hayır oku<br />hiç ara vermeden<br />noktalama işaretlerini<br />nokta<br />virgül ve diğerlerini<br />kelimeler arasına<br />cümlelerin sonuna koymadan<br />hiç nefes almadan oku<br />soluksuz<br />nefesin bittiği yere kadar<br />nefesin bittiğinde ise dur ve düşün<br />neler anlattım sana<br />bir düşün<br />aklına başka hiç bir şey girmesin<br />düşün<br />seni nasıl düşündüğümü düşün<br />hiç uyumadan<br />gözlerini hiç kırpmadan<br />uyumadan<br />sabaha kadar<br />güneş doğana kadar düşün<br />gözlerin kapandığında ise<br />bırak kendini boşluğa<br />uç<br />sana geldiğim gibi uç<br />tut ellerimden<br />yetiş bana<br />gökyüzünün en derinliklerinde<br />bekler bulutların şatosu<br />bağır<br />haykır<br />çığlık at<br />söyle içindekilerini<br />sende söyle içindekilerini<br />bak ben söylüyorum<br />haykırıyorum sana<br />bağırıyorum boşluğa<br />"sonsuz karanlığımdaki kızıllıksın" diye<br />ya ben senin için neyim<br />söyle bağır haykır<br />gel ya da git...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5494045407637789880?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-49657680310176579322009-06-22T23:49:00.000+03:002009-06-22T23:50:13.472+03:00Yazın ve ormanın ortasında yağan<br /><br />Yağmurun ilk damlası elimde duran<br /><br />Her şey kötüye giderken<br /><br />Sırılsıklam ıslanmak<br /><br />Toprağın kokusundan kusmak<br /><br />Kafanı vurmak, dizini parçalamak, elini ısırmak<br /><br />Hepsinden akan tek bir damla kan<br /><br />Sevinçlere içilmeye söz verilmiş bir şişe şarap<br /><br />Ama hayatında sevinç bulamayan ve her yeri kanayan adam<br /><br />Ve gözyaşları gibi kuruyan kan<br /><br />Deriniz gerginleşir demir kokusundan<br /><br />Bütün vücuttan akan tek bir damla kan<br /><br />Bir damla kana içilen bir şişe şarap<br /><br />Şarabın yanında emilen kan ve ağız dolusu göz yaşı<br /><br />Ve elimde yağmurun ilk damlası<br /><br />Sormayın nasıl diye yakalamışım işte<br /><br />Gökkuşağının başlangıcına varmıştım zamanın birinde<br /><br />Belki hediyesidir bulutların<br /><br />Ve inliyorum bakmak sadece bakmak değildir<br /><br />Kimin yüreği kime değer belli değildir<br /><br />Ve inliyorum kara yılan gibi<br /><br />Kafanı çevir ve bakışlarını<br /><br />Bir âdemi donduruyorsun<br /><br />Donmak bana göre değil, evet eminim<br /><br />Kanımı görmeliyim ölürken ki yaşadığıma inanayım<br /><br />Elimde yağmurun ilk damlası<br /><br />Çocuklar gibi ağlıyorum<br /><br />Ki hiç sevmem yavru insanları<br /><br />Dört yaşında kaybolmuş gibi ayda<br /><br />Elimde yağmurun ilk damlası<br /><br />Cebimde kanlı yara bantları<br /><br />Hangi kaya açmış yaralarını?<br /><br />Ve akan bir tek damla kan<br /><br />Ve emiyorum gece gibi güzel dudaklarını<br /><br />Yol diyorsun hatta yollar<br /><br />İnine inemem gece yarıları evim çok uzakta<br /><br />Ve birinci şarkıdaki fahişe gibi<br /><br />“Elveda beni sevmiş olan sana!”* diyorsun<br /><br />Yazan : Burak Çakır<br /><br />Malzemeler : Bir çift kocaman göz (aşık olmak için), bir şişe şarap (uyuyabilmek için), bir tutam kan (yaşadığıma inanmak için), iki göz pınarı kuratacak göz yaşı (nefessiz kalmak için)<br /><br /><br /><br />*Comte de Lautréamont – Maldoror’un Şarkıları – Birinci Şarkı<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4965768031017657932?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-40622697229676124882009-06-19T00:06:00.003+03:002009-06-19T00:10:08.504+03:00<div align="center"><em><span style="font-family:times new roman;">Kara bulutlar toplanmaya başlayıp güneşin önünü kapadığında başlar denizin huysuzluğu. Bazen bir gün, bazen günlerce, bazense haftalarca sürer.. Ve en sonunda bir fırtına kopar. Ufuk sınırı denilen hududun aşıldığı, dalgaların kendilerini oluşturan tüm canlıların güzelliklerini örtüp, neşelerini sınırlandıran bulutları dağıtmak istercesine gökyüzüne yükseldikleri bir fırtına. Son. Sonra... sessizlik... ve yeniden huzur.<br /><br />Bedenime hücum eden acıyı burada bile dile getiremiyorum. Acaba duvarların alçalması şimdi ne kadar sürecek? Acaba hep etrafımda olucaklar mı böyle? Ne zaman bu fırtına sona erecek? Insanların düşündüğü kadar güçlü ve dik durmayı başarabilecek miyim yeniden? Insan vücudundaki en büyük mucize nedir? Insanların yaşadıkları acı ve sıkıntılara rağmen atmaya devam eden, her incindiğinde inzivaya çekilip, bu süre içerisinde dahi kendi payına düşeni yapan, sonra biraz daha güçlenerek ve olgunlaşarak toparlanan, gerçekten kırılmasa bile acısı en çok canımızı yakan kalp olabilir mi bu mucize? Peki kalp kaç kez kırılabilir? Aynı anda hem kırılgan hem de güçlü olma niteliklerinin kalbe verilmesi, evreni oluşturan ironinin bir parçası mıdır? Eğer insanlara katlanabileceklerinden çok acı bahşedilmiyorsa, tek suçu güçlü olmalarımı bu acıyı yaşamak zorunda kalanların, yoksa onlardan istenen daha farklı bir şey mi var? Eğer insan gerçekten yaşayan bir varlıksa, ömrü hesaplanırken aslında aynı dili konuşan ama aralarındaki ufuk çizgisi aşıldığı için bir türlü aynı doğru üzerinde buluşamayan ruh ve bedenin ayrı geçirdiği zaman hesaba neden katılmaz? Katılmamasının sebebi varoluş mantığının da ayrılık gibi verilmekten korkulan cevaplardan mı oluşması yoksa yeniden dinginliğe ulaşıldığında hissedilen duygunun bu zamanı telafi edebilecek olmasından mıdır? Eğer gerçekten ying &amp; yang varsa, tamamlanmayı evrendeki insanların sadece bir kısmı mı hakeder? Eğer öyle değilse neden evrende insanların, uyumsuz olmasına rağmen uyumluymuş gibi görünen puzzle parçaları gibi bir araya gelmelerini engelleyen bir yasa yok? Eğer göz gerçekten görmeye yarıyorsa, neden “bakmak” denilen ikinci bir sözcük ortaya çıkmış ve neden göz sürekli “görmek” yerine “bakmak” eylemini gerçekleştiriyor? Çevremizi saran küçük mucizeler gözden kaçırılıdığında, doğruları götüren yanlışlar oluyorsa, neden küçük olarak adlandırılıyorlar?<br /><br />Canım neden bu kadar çok yanıyor? Sanırım İclal Aydın’ın da dediği gibi, kulağuma yalan kaçtı...</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4062269722967612488?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>T.T.http://www.blogger.com/profile/04081941260707447011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-10626655215042985552009-06-09T01:04:00.000+03:002009-06-09T01:05:40.983+03:00'aşk'<br />şiire adınla başlıyorum<br />besmele yerine<br />ve sana ait ne varsa<br />ibadetim sayıyorum..<br /><br />hiçbir dilde anlatabilmek mümkün değilken seni<br />kelimeler düşünüyorum mısralarına<br />yorulan beynim sanıyorum<br />adının yorgunluğu aklıma bile gelmiyor<br />kahvemi yudumluyor ve susuyorum<br />suskunluğumu ruhumun derinliklerine hapsediyorum..<br /><br />ödünç sıfatlar alıyorum bildiğim,bilmediğim tüm dillerden<br />gözlerini anlatmak için.<br />isminin sonuna eklediğim iyelik eki,<br />seni bana ait kılar mı bilinmez ama<br />umutsuz zamanlara doğru<br />kaygısızca uzanmış<br />cok uzaklardaki bir özlemdir bu<br />Türkçe'ye ihanet etmiyorum,vazgeçmiyorum..<br /><br />yüreğimin bayramıdır gülüşün<br />belki de bayramlar ondan bu kadar anlamsız gelmektedir bana<br />ve 'eşşiz' sıfatının gülüşünü anlatmada yetersiz kalmasında<br />benim suçum yoktur<br />özgürlük çok uzaktadır sen yanımdayken<br />gülüşünün esiriyken ne mümkün özgür kalabilmek<br />'aşk'<br />adını anmak güzel<br />bu şiir de bile olsa<br />ki bile kelimesinin gereksizliği<br />kendini gösterecektir elbette<br /><br />her zaman akla gelir aşk<br />her şarkıda,her filmde<br />belki<br />bir yağmurda<br />'seni seviyorum' her dilde söylenebilir<br />hangi dilde söylenildiğinin önemi yokken<br />adını anlatır çünkü<br />hangi coğrafyada söylenirse söylensin<br />adın 'aşk'tır senin<br />yoktur aşk diye bir din!<br />artık..<br /><br /><br /><br />Samet Eryıldız<br /><br />16.05.2009 Ankara<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-1062665521504298555?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-55041753808792483402009-06-07T14:33:00.001+03:002009-06-07T14:35:26.882+03:00Bir gecede tam 400 km yol almıştık. Gözümden uyku akmaya başlamıştı hissediyordum bunu.fakat bir türlü engel olamıyordum. Ilık bir esinti sanki ağzımdan geçip tüm sistemimi dolaştıktan sonra tekrar ağzımdan geri çıkıyordu. Esediğimin bile farkında değildim. Sırtımdan aşağı doğru süzülen teri hissedebiliyordum. Kıçım koltuğa yapışmıştı. Artık ön cam böcek ölülerinden bir katmanla örtülmüştü. Bunu dert etmiyordum önümü görebiliyordum çünkü hala. <br /> Sağ taraftaki tekerleklerin mıcıra girmesiyle araba savrulmaya başladı. O anda bütün uykum kaçtı gecennin en karanlık anı olan şafaktan az önceki andı sanki her yer aydınlandı. Ufuk kızıllığına bembeyaz bir ışıkla büründü. O hızla arabanın mıcıra girmiş olmasına rahmen hiç bir sarsıntı duymuyordum. Arka koltukta uyumakta olan oğlum ve kızıma baktım. Hiç bi r şeyden haberdar olmamış gibi burunlarını çeke çeke uyumaya devam ediyrlardı. Üzerlerindeki battaniye yere sarkmış ve sıtı açılmıştı oğlumun.<br /> Ve tekrar her şey eski haline geri döndü. Ufuk kızıllaşmış ve güneşin ilk ışınları görünmeye başlamıştı. Ne olduğunun farkına avramadım bile sanki o an bir ömür boyu sürdü o parlaklık o büyüleyici güzellik. Aynı sarsıntıyla mıcırdan çıkarak yola girdik. Kızım uyandı ve etrafına bakınmaya başladı bir şey arar gibi. Seslendim ama cevap vermedi. Ayaklarının dibinde duran simsiyah gözleri ışıkta parıldayan beyaz renkli peluş köpeğini aldı eline. Köpeğine sarılarak uyumaya devam etti. <br />Bütün bu olan biteni sadece ben mi gördüm. Yoksa aklım bana oyun mu oynamaya başladı deliriyormuydum. O muhteşem rahatlama hissi içimde duruyordu hala. Bütün damarlarımda hissediyordum o anı. Sırtımdan dökülen terlerden hiç bir iz kalmamıştı. Kıçımı artık koltuğa yapışmış hissetmiyordum. Cam bile sanki temizlenmişti. Ruhum az önce ibadet etmişçesine huzurluydu.<br /> Kütahyadan Eskişehire doğru döndükten sonra sol tarafta kemal kükrer sirke fabrikasını görürsünüz daha sonra aşağı kartal köyünü geçersiniz ve bir rampayı tırmanırsınız. O rampadan sonra biraz düzelir yol ve az da yükselirsiniz işte tam o anda Eskişehir ilk görüntüsünü verir size. İlk defa o anda göz kırpar. Hele akşam geliyorsanız şehrin her tarafına yayılmış sokak lambaları karşılar sizi gece karanlığında. Aslında içinizde her yer aydınlanmıştır her heri bembeyaz bir ışık kaplamıştır. Daha sonra Kızılinler dönüşüne geldiğinizde yol o kadar güzelleşir ki hiç bir ses ve hiç bir sarsıntı hissetmezsiniz artık yoldan kaynaklanan. Uyuyor bile olsanız uyanırsınız o sesizlikten. Artık eskişehire geldiğinizi hissedersiniz. Daha sonra orman fidanlığı gelir orada da orta refüjde cadde aydınlatmaları için dikilmiş lamba diraklerinin ışıklarını görürsünüz. Artık ufuk sararmıştır güneşin ilk ışınları yükselmiştir. İçinizde az önce ibadet etmişçesine bir huzur bulursunuz. Yola devam ettiğinizde Ankara Bursa yol ayrımına gelirsiniz ve Ankaraya doğru dönersiniz. Biraz ilerlediğinizde bir köprünün altından geçersiniz. Tramvayın çalışma saatlerinde denk gelirseniz ve de şanlıysanız altında geçtiğiniz köprünün üzerinden geçen tramvayın sesini duyabilirsiniz. Ve artık en önemli yere gelmişsinizdir Anadolu Üniversitesi işte orda inersiniz arabadan ve on dakika yürüyerek benim evime gelirsiniz. Ve hala şanslıysanız evimde kuru kayısıdan yapılmış hoşafın tadına bakarsınız soğukken mükemmel olur. <br /> Bana en çok sevdiğin şey nedir diye sorarsanız işte bu yolculuktan sonra evime vardığımda. İlk annemin eline öpmek ve yeni hazırlanmış ardında da soğutulmuş buz gibi kayısı hoşafını içmektir diyeceğimden emin olabilrisiniz. Umarım ben 40 yaşında annemin hala küçük yavrusuken ve bu yolları geçtikten sonra gelip annemin elini öpüp tekrar o kayısı hoşafını içebilirim.<br /> Darısı sizin başınıza. İsterseniz benimle bu yolculuğun tadını çıkarıp ardından da o kayısı hoşafını kana kana içersiniz. Karar sizin ben davet ettim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5504175380879248340?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-47682988588663617892009-06-07T04:35:00.002+03:002009-06-07T04:36:14.667+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_IYbRZ13Gd64/SisZiOOji9I/AAAAAAAAACE/N9srsVd8dyA/s1600-h/kingo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_IYbRZ13Gd64/SisZiOOji9I/AAAAAAAAACE/N9srsVd8dyA/s400/kingo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344393458530618322" border="0" /></a><br />Batuhan Mutlugil, her ne kadar “Zuman” grubu gibi “basit” bir grupta yer alan yetenekli fakat bu yeteneğini gösterme zahmetinde bulunmayan bir oğlu olsa da,<br /><br />Akın Eldes, memleketin en başarılı jazz gitaristlerinden biri olmasına rağmen “ basit” bir grup olan “Zinhani” ile müziğini basitleştirse de,<br /><br />Cem Köksal, çok başarılı bir gitar virtüözü olmasına rağmen “Evlerinin önü boyalı zıbıdılar” gibi (Zöykü-Zerg) basit ve hatta gitarı tutmasını bilmeden flemenko yapan bir ikiliyle ile müzik-klip çalışmaları yapsa da,<br /><br />Serdar Öztop (sadece kendi),<br /><br />Metin Türkcan (sadece kendi),<br /><br />Tuncer Tunceli, Zaga Band’ın başarılı gitaristi (Band’I ile birlikte)<br /><br />Gecede yer almayan çok mühim gitaristimiz Sarp Maden (Quartet Muartet dön gari) ve Demir Demirkan (arada Eurovision),<br /><br />Ve Okan Bayülgenin “Kingo Disko” programında bütün bu gitaristlerden önce, klibiyle yer verilen, Türkiye’nin gelmiş geçmiş en önemli gitaristi Yavuz Çetin (sadece kendi) (işte Yavuz Çetin sen intihar ettin, memleketi Zergler -ihtiyar bilgisayar tutkunları bilir “Starcraft”ın yaratıklarıdır, hala anlamayan öküzler için Öykü-Berk kardeşlerin Berk’inden bahsediyorum- istila etti),<br /><br />Bu geceki Okan Bayülgenin “Kingo Disko” programında yaptıkları “Gitar Gecesi” için teşekkürler. Keşke, Zöykü geceye sıçmasaydı. Ama napalım, insanın kakası gelince götünü durdurmak zor. He Okan’da suç yok mu? “Niye Zöykü ile Zerg’i çağırdı?” diye de sorarlar adama. Muhtemelen diğerlerini kimse tanımıyor da ondan diyecektir.<br /><br />Para kaygısı yaşamadan, çok daha başarılı işlere atılabilmesini umduğum bütün gitaristlerimize sonsuz saygılarımla…(5 riffle flemanko yaptığını sanan adamların piyasaya küssün lütfen)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4768298858866361789?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-44250073484156900592009-06-07T02:22:00.001+03:002009-06-07T02:24:32.627+03:00<div style="text-align: justify;">Geçen gün düşündüğüm Kuyu Fanzin iç değerlendirmesini Ozan’ın 4 Haziran 2009 tarihli mükemmel performansını gördükten sonra yazmaya karar verdim. Şimdi çeşitli sorular sorabilirsiniz. Misal niye böyle bir şey yazma gereği duydum, buna hakkım var mı, böyle eleştirebilecek birikimim var mı gibi sorulara cevap vermek isterim. Ne kadar geveze bir adam olduğumu bilen bilir. Yazı da uzun oldu biraz. Bütün işleri gözden geçirip bu yazıyı yazmam neredeyse 4 saatimi aldı. Sadece bu vakte saygı duyup, okuyup, yorumlarınızı, doğruları, yanlışları, eksikleri, fazlaları yazıya eklerseniz gözümsünüz.<br /><br />Bu yazıyı yazma sebebim 6 Ağustos 2008’de açtığımız bu sanal fanzinin açıldığı 10 ay olmuş. Bu 10 ayda neler olmuş buna kısaca değinmek. Buna hakkım var mı? Tabi ki var, hepimizin var. Yazarları eleştirecek birikimim var mı? Bilmiyorum ama en azından deneyelim. Sonuçta hemen hemen birbirini tanıyan insanlarız. Birbirimizi eleştirebilmeliyiz. Bu eleştirilerden sonra küsenler olur, fanzini terk edenler olur, gelip beni dövenler bile olabilir. Olsun (Dövmeyin ama küsmek serbest). Amacım çok naif. Sadece kafamdakileri, birlikte yazı yazdığım arkadaşlarımla ve burayı okuyan 2-3 insanla paylaşmak.<br /><br />Az biraz istatistik vereyim. 9 yazarımız var. Bunlardan Barış, Paranoya, Aigina hiçbir iş yayınlamamış. He şimdi ben bu arkadaşlarımın hiçbir şey yapmadığını bilsem içim yanmayacak. Sadece biraz çekiniyorlar galiba. Neyse kişi analizlerine döneceğim. Diğer 6 yazar az çok bir şeyler eklemişler fanzine. 10 ayda 80 civarında iş gelmiş buraya. Ağırlıklı olarak şiir, sonrasında düzyazı ve fotoğraf vs. Bu işleri alt alta koyunca 45 sayfa ediyor (A4 sayfası). Yani biz A5 boyutunda bir fanzin çıkarsaydık 120 sayfayı geçebilecek materyal biriktirmişiz. Hatta 12 sayfalık olduğunu düşünürsek 1 fanzinin yaklaşık 10 sayı çıkarmış kadar olmuşuz. Yani her ay 1 sayı. Açılışını “GELİYORUZZZ Gibi Bir İddiamız Yok “ olarak yapan bir topluluk için gayet güzel rakamlar. Şimdi Ozan okuyorsa ( görüp okumamak gibi bir alışkanlığı vardır :) “Madem bu kadar memnunsun rakamlardan niye her seferinde on saat fanzin şöyle çalışmıyo böyle tembeliz öyle malız diye niye kendini paralıyorsun?” diyebilir. İşte tam burada şunu demek isterim. Bu rakamlar güzel falan değil aslında kendimizi kandırmayalım. Daha fazla rakamla olasılık hesabına girmek istemiyorum ama her birimiz düzenli olarak bir şeyler yapsak bunu 10’da katlarız. İşte bu noktada çeşitli bahanelerle örülmüş tembelliğimize yenik düşüyoruz. Hep birlikte tembellik içinde yüzüyoruz. Birikmiyoruz, biriktirmiyoruz, paylaşmıyoruz, çalışmıyoruz, okumuyoruz, uğraşmıyoruz, üretmiyoruz… Sıkıntı budur. Bu siteyi açmamın, sizi her gördüğümde üretkenlik konusunda sıkıştırmamın, eleştirmemin, kızmamın sebebi budur. Yapabileceğini bildiğim çok az sayıda insanın bir şeyler yapmasını teşvik etmek, üretmesine katkıda bulunmak, böylece daha çok üretebilmesini sağlamak. Beni kimse para verip görevlendirmedi; şu gençleri derle, topla, üretken olmalarını sağla, fanzin çıkar vs. Ben sadece böyle şeylerle uğraşan ve yapabileceğine inandığım çok az kişiyle bir şeyler yapmanın peşindeyim. Memleket mühendisten, ekonomistten, doktordan, öğretmenden geçilmiyor. Hali hazırda zaten hepimiz üniversite eğitimi alan insanlarız. Ama ileride sanatçı olabilecek kadar donanımlı insanlar olabiliriz. Birbirimizin şiir kitaplarını, romanlarını, fotoğraf sergilerini, sinema filmlerini tadabiliriz. Emin olun bunlar insana apayrı hazlar verir. Hepimiz bu günleri hatırlarız, birbirimize verdiğimiz desteği, duyarlılığı, arkadaşlığı hatırlarız. Uğraştığımız geceleri, okuduğumuz kitapları, izlediğimiz filmleri hatırlarız. Bunların sayesinde o günlere gelebiliriz. O günlere gelince kıymetini biliriz. Tamam sakin, şimdi eleştiri kısmına geçiyoruz.<br /><br />Kendimden başlayım. Ben “kuyu”. Çok süper fotoğraflar çekerim, acayip güzel yazılar yazarım, mükemmel şiirlerim vardır diyebilirim. Yok en azından burada demem. Normalde yüzünüze söylerim biliyorsunuz. Ben nereden bileyim beni eleştirme kısmını da siz yapıverin.<br /><br />İlk kurbanımız Gürkan İşsevenler. Neden ilk Gürkan? Çünkü en aktif yazarlardandır kendisi. Fanzinde şiir kısmı ağır basar ama fotoğrafları da vardır. Fotoğrafın daha çok başındadır. Zaten şiir kadar üstüne düşmemektedir fotoğraf olayının. Şiirlerine bakacak olursak aşk adamıdır kendisi. Romantik şiirlerinde bazen öfke, bazen gerçeklik bazen hayaller ön plana çıkar. Şiirlerinde baskın olarak (eskiden daha çok artık azaldı) müzisyen Murat Yılmazyıldırım’ın üslubu hâkimdir. Yani nedir? Aşk çevresinde “büyü, peri” gibi imgelerin dolanmasıyla oluşur. Bilen bilir çok da severim Murat Yılmazyıldırım’ı. Ancak ben onu aradığımda şarkılarını dinleyerek doyum sağlıyorum.<br /><br />Gürkan’ın şiirlerindeki en büyük sorun çok az kelimeye sahip olmasıdır. Yani kelime dağarcığı çok geniş olmaması, okuyucuyu doyurmamaktadır. Tabi ki “sadelik” şeklinde savunulabilinir fakat uzun zamandır şiir yazan biri için artık çok daha fazla kelime çeşidiyle bizlere ulaşması daha güzel olabilir. Bu da kesinlikle çok ve çeşitli okumayı gerektirmektedir. Ne kadar çok şair okunursa, “şair”in gelişimine o kadar katkısı olur.<br /><br />Gürkan’ın güzelliği ise çok çalışmasıdır. Yani çok yazar. Bol bol yazar. Birçok sanatçının da dediği gibi sanat %30 yetenek %70 emektir, çalışmaktır. Kimseye yeteneksiz demiyorum sadece çok çalışmakta her zaman sonuç getirmiyor. Pişmek için okumak şart.<br /><br />4 Haziran 2009’da ortalama üçer dakika arayla siteye koyduğu kısa öyküleri için kıymetli arkadaşım Ozan’a teşekkürü bir borç bilirim. “Ben yazı yazamıyorum” diyerek bunları yazıyor. Bunu mütevazılığından söylese neyse, gerçekten öyle olduğunu sanıyor (o olsa “sanırsam” derdi). Zaten bu adam böyledir. Hiç yazı veya fotoğraf koymaz koymaz, bir gün fanzini açar bir bakarım Ozan giriş sayfasını doldurmuş.<br />Bu adamın 3 temel sıkıntısı vardır.<br />Birincisi yazım hataları. Tamam, ben anlıyorum orada ne demek istediğini ama okumakta güçlük çektiğim oluyor ya da bir virgülün ne kadar anlam değiştirdiğini de daha önce kendisiyle tartıştık.<br />İkincisi yazılarının başlığı yok ya da “ssdhdfc” gibi klavyeden bir hışımla çıkardığı harflerden oluşan başlıkları. Tamam başlıksız olsun ama ne biliyim rakamla, harfle bir numaralandırma geliştirirse çok faydalı olabilir. İlerde yazılarının sayısı artınca çok sıkıntı olacak. Misal bir sürü yazı koymuş üst üste ben şimdi şu yazıda şunu beğendim diyeceğim fakat diyemiyorum. Onun yerine ilk cümlesini falan yazmam gerekir ki insanlar neden bahsettiğimi anlasın. Hatta konuyla ilgili bir anı bile vardır fanzinimizde:<br /><br />“Gürkan İşsevenler dedi ki...<br /> ‘bir de yazılarına bir başlık bulsan çok güzel olacak hem görüntü bakımından hem de okuyucuya önceden bilgi sağlaması açısından...’ 31 Ocak 2009 <br /><br />ozan dedi ki...<br /> ‘sevmiyorum başlık olayını fotoğraflarıma da isim veremiyorum’ 31 Ocak 2009”<br /><br />Tamam Ozan zorlamaya çalışmıyoruz. Canın nasıl isterse öyle yap ama hakikaten ileride zorlanacak olan sensin söyleyelim şimdiden.<br />Üçüncü ve belki de en büyük sıkıntısı kendisinin yazmaya kabiliyeti olmadığını sanmasıdır. Hatta sık sık “sanırsam” der. Halbuki adam yazı yazıyor, çok da güzel yazıyor. Şimdi Sabit Hoca olsa “ En büyük hatamız, birbirimizin sırtını sıvazlamamızdır.” der. Ancak doğru değildir. Bazen sırt sıvazlanmalıdır. Bazen sırtın sıvazlanmaya ihtiyacı yoktur. Ozan günlük hayatta okumaları, sevdiği müzikleri, izlediği filmlerin çeşitliliğini yazılarına aktarabilen bir adam olduğunu göstermiştir. Paris’den Ortaköy’e geçer, barlardan evine, Adem’den çıkar Hölderlin’e uğrar bir soluklanır ve Nietzsche’ye misafir olur. İşte çeşitlilik güzel bir kafadan lezzetli bir çorba halinde ortaya çıkabilir. Ama Ozan’a sorsanız hala “Ya bana şu konuda bir şeyler yaz de hayatta yazamam” der ve ciddidir.<br /><br />Samet, geleceğin edebiyat öğretmenidir. Fanzinde çok daha fazla yer almasını istediğim isimdir. Ancak onda da kendine güvensizlik hakimdir. Çokça şiiri kül olmuş, yırtılmış atılmış, utanç duyulduğu gerekçesiyle ortaya çıkarılmamıştır. Aynı odada bir yıl vakit geçirdiğim bu kadim arkadaşım, çok okuyan, yeniliklere açık bir adamdır. Kendini ağırdan satar.<br /><br />Emrah Aydoğdu, şiir için yaşayan adamdır. Odasında Ahmet Arif’le, Ömer Hayyam ile yaşar. Kelime kullanımı zengindir. Etkileyici bir üsluba sahiptir. Ne kadar üretir tam bilmiyorum ama bizlerle çok az paylaşır. Şiirlerini okuyunca dudaklarda, kulaklarda bir tat oluşur, yüreğimiz kıpırdar. Gelecek vaat eder bu adam vesselam.<br /><br />Lanetli Rapunzel, fanzine sonradan katılmış, yaş olarak en küçük olmasına rağmen, “bu kelime ne ola ki?” dedirtebilecek kelime haznesine sahiptir. Sınavlardan mıdır bilinmez, ara vermiştir şiirlerine. Şiirinde genellikle aşk hâkimdir. Şiirleri tutarsızdır. Yani bazıları şaşırtırken bazıları çok “basit” kalır.<br /><br />Barış inanılmaz sessiz kişiliğini fanzine de yansıtır. İçindeki fikirleri (özellikle siyasi fikirlerini) kendine saklar. Ya da paylaşmayı sevmez.<br /><br />Paranoya ileride roman yazarı olabilecek tek arkadaşımdır. Kısa öyküleri sevmez bu yüzden uzun karakter oluşumlarına girer ve fakat çıkamaz. Çünkü bu yol çok çetindir. Karakter oluştururken o kadar çok titizlenir ki karakter sonunda aynı ömrünü tamamlamış dev bir yıldız gibi kendi üzerine çöker ve kara delik halini alır. Karakterden kara delik oluşunca Paranoya’nında hevesi bu kara delik tarafından yutulur. 3-5 sene önce yazdığı yazılar, ifadeleri, kelime kullanımları, olay örgüleri bakımından çok etkileyici idi. Ancak bu bencil kişi yazılarını biz kullardan esirgemekte böylece beni delirtmektedir.<br /><br />Aigina eski bir fanzincidir, sanat tarihçisidir, bana uzun uzun akımları, dönemleri anlatır. Benim “ya bu anlattıklarını fanzine koysana hepimiz öğrenelim” demem üzerine katılmıştır. Ama fiili bir katılımda bulunmamıştır. Okuluyla uğraştığını bildiğim için alttan almaktayım beri yandan kızarım, bıyıklarımı titretirim.<br /><br />Yapabileceğim naçizane yorumlar bunlardır. Belirttiğim üzere benimle fikirlerinizi paylaşın, kavga edin, benim eksiklerimi söyleyin, küsün yahut küsmeyin. Fakat sessiz kalmayın. Ne kadar çok konuşursak o kadar gelişiriz , geliştiririz.<br /><br />Lütfen artık kimse yazı yazamıyorum veya yazdıklarımı beğenmiyorum o yüzden hepsini yırtıp atıyorum diye bir şey söylemesin. Uğraştığımız şey sanat, uğraştığımız şey dünya, uğraştığımız 3000 yıllık geçmişin 20 yılı. Tabi ki evrende kum tanesiyiz. Tabi ki evren çok büyük. Ama bu hiçbir etkimiz, yetkimiz, yeteneğimiz olmadığı anlamına gelmiyor. Yaparak, çizerek, silerek öğreneceğiz. Ama bu “birikme” ve “bana ilham perileri gelince yazıyorum yoksa hayatta kalemi elime almam, alsam da yazdığım çok eğreti olur, çektiğim fotoğraf içime sinmez…” lafları arttıkça o ilham perileri gelmez oluyor, o birikme bitmez oluyor. Sanki hepimize 10 yıl verseler bütün kitapları okuyup, bütün filmleri izleyip, bütün tarihi öğreneceğiz. Adamlar bunu 3000 yılda yapmışlar. Yani bunlar geçiştirmeden başka bir şey değildir kanımca. Tabi ki her gün bir “sanatsal üretim” beklemek abest olur. Ama bizler yaydıkça o periler hiç gelmiyor. Bana geliyorlardı, bir kere ben çıplakken geldiler ve hemen gittiler sonraları çok bekledim kendilerini pek göremedim. O yüzden perilerden ve bütün sihirli şeylerden umudumu kestim ve kalemi elime aldım. Zira kalem o götü boklu perilerin değil sizin elinizde.<br /><br />Bu evrende sanat adına, toplumu adına, kendi ve ailesi adına bir şeylerle uğraşan ve ortaya bir eser koyabilen bütün yüreklere sonsuz şükranlarımla.<br /><br />Kuyu</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4425007348415690059?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-52084908101547868532009-06-04T21:30:00.000+03:002009-06-04T21:31:16.744+03:00O güneş battı artık verilen son şans ve bitmeyen son şanslar. batmayan güneşler, erişilemeyen ufuklar kadar uzak her şey. gereksiz laflar ve boş hayaller var cebimizde. bozuk paralardan başka simit susamları onları da tekrar dönebilmek için yollara dökmüş her adımımız. yırtık ceplerimizden güvercinler yemiş hepsini geri baktığımızda. Dönemeyiz de artık, gidemeyiz de. iki kapılı hanın kapısında takılı kaldık. galiba yasak bir şey var üzerimizde. ağzımızdaki alkolün kokusunu duydular herhal, başka ne olacak? hak mı yedik? altın kapılı sırça köşküne giremedik. bulutlara kadar çıkamamışsız sanırım. biraz daha içmeliyiz, yol kolay. İstanbul’da boğaz kıyısı olsun mümkünse, Ortaköy. Oradan senin yanına gelmek daha kolay.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5208490810154786853?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-58901244295053897222009-06-04T21:29:00.001+03:002009-06-04T21:29:12.589+03:00Ve uçak havalandı ilk defa bu kadar heyecanlandım içimi hiç bir şey bu kadar kabartmamıştı doğru tabir buysa sanki midem ağzımdan dışarı çıkacak gibi oldu. Hiç bu kadar yükseğe çıkmamıştım en fazla pek çok kişiye yüksek gelen artık benim alışık olduğum 9 katlı binanın 7. Katındaki evimdi.<br />Hiç düşünmeden eşyalarımı toplayıp evden çıktım çok sıkıntılı br gündü anlamadım ben de ne yapmaya çalıştığımı. Birden elim valize gitti ve valizi doldurmaya başladım. Ancak Zelihanın yanına vardığımda duş almak isteyince fark ettim sadece gömlek aldığımı yanıma hepsi de beyaz gömlekler.<br />Oradan giyecek bir şeyler aldım artık. Paris’te hatırladığımdan daha iyi pantolon yapıyorlarmış. Zeliha’yla hiç konuşmadık neden gelmediğimi ben de anlatmadım o da sormadı zaten. Bu da iyi oldu benim için. Daha üzerimden ilk şoku atamamış hissediyorum kendimi.bi kaç sadece gezdik dolaştık barlara gittil hatta bir gün seviştik bile.beni mutlu etmek için elinden gelen her şeyi yaptı Zeliha. Fakat ben olanları anlatmammak için elimden gelen çabayı gösteriyordum. <br />Bir akşam çok sarhoş olduk birden ağlamaya başladım hıçkıraklar içinde salya sümük . hiç bu kadar ağlamamıştım. Zeliha beni öpiyor gözlerimi siliyor ben gittikçe daha çok ağlıyorum.sonra bir dikişte kadehimde kalan son şarabı yuttum. Ve anlatmaya başladım.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5890124429505389722?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-4151283751606980012009-06-04T21:27:00.001+03:002009-06-04T21:27:47.556+03:00Kafeler geziler fotoğraflar kızlar erkekler barlar oyunlar oynananlar... gidilebilecek yerlere gitmek varken gidememek ve hiç istemden dünaynın öbür ucuna gidebilmek. Gerçeklere pervasızca tunabilmek fakat gerçekliğinden de şüphe edebilmek.bazen sayıların herşeyin açıklayıcısı olduğuna inanmak. Bir pazar günü ailenle kahvatı etmek. yapılabilecek şeyler gidilebilecek yerler gibi hepsi. Belki de gerçekten yapılamayacak olasılığı. <br /> Hayatın başlangıcı aslında korku verici. Yıldırımlarmış şimşekelrmiş suymuş, ya da ademle havaymış. Adem havvasız kalamamış havva ise admsiz kalamamış. Belki üç gün ayrı kalmışlar belki 5 gün. Geçememiş bu kadar vakit adem havvasına koşmuş havva ademine. Söylenen bu ben demiyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-415128375160698001?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-34458179489650763982009-06-04T21:24:00.000+03:002009-06-04T21:26:13.767+03:00Kalp atışları yavaşlamıştı. Artık sadece dakikada bir aldığı soluğun sesi duyulabiliyordu. Karısı ve sevgilisi başında onun için ağlıyorudu.<br /> Yatağında bu halde yatarken hayatı gerçekten bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçti ve bu film tam ortasında durdu. Kalbi atmaz oldu. Yüzünde bir gülümseme belirdi. Belli ki gözünün önündeki son sahne gerçekten çok güzeldi.<br /> İlk karısı fark etti öldüğünü bir sessizlik kapladı otrtalığı. Sevigilisi ve karısı anlam veremeden birbirlerine sarıldılar. Sonuçta 30 yıllık karısı ve ölümünden sadece 3 ay önce tanıştığı sevgilisiydi. Fakat bu 3 ayda çok şey yaşamışlardı ikisi.<br /> Kanser hastalığına yakalandıktan sonra tanışmışlardı Christian ve Adam. Hastanede onkolji bölümünde hemşirelik yapıyordu Christian. Güzel ve alımlı sayılabilecek birisi değildi nedeni bilinmeyen bi çekiciliği vardı sadece. Diğer hemşirelere göre daha yakın davranıyordu hastalatalara. Ama Adam’ a geldiğinde daha bi sıcaktı. Çocukluğunda karşı komşularının evinde yaşayan ve adını hatırlayamadığı bi delikanlı vardı ona benzetiyordu Adam’ı. O yıllarda karşı komşusunda yaşayan bu delikanlının çok yardımları dokunmuştu Christian’a.<br /> Hatta bir seferinde annesiyle büyük bir kavga etmişlerdi ve annesiyle arasını bu delikanlı düzeltmişti. Adam’ a olan yakınlığı karşı komşusuyla olan bu hatıraları neden olmuştu. Ne de olsa bir kanser hastasıydı ve de görünen o ki sayılı günü kalmıştı. Fakat atladığı bir şey vardı karşı komşuları olan o delikanlıya o zamanlar aşıktı ve gün geçmeden de Adam’a da aşık olmuştu.<br /> Hiç karşılaşmak istemediği halde o gün karşılaştılar Adam’ın karısı ve de Christian. Hiç de tahmin ettikleri gibi olmadı bu karşılaşma. İkis de birbilerinin farkındaydılar fakat ölüm bu durumda olan iki insanı bu kadar yakınlaştırabilirdi. Bu kadar hissettirebilirdi ancak bu an onlara ölümü ayrılığı.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-3445817948965076398?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-5122335937420067162009-06-04T21:21:00.001+03:002009-06-04T21:21:34.655+03:00Rastgele basılan harflin çıkardığı kapı gıcırtısı tadındaki sese artık dayanamıyorum. Yazamıyorum sadece tuşlara basıyorum ve kulaklarım yırtılıyor.<br />Poşetlerden çıkarılan bir yığın kağıt üzerime dökülüyor . üzerlerindeyse bir sürü yazı var. Bu yazılar mı üzerime dökülen yoksa. Okumak istediklerim bilmek istediklerim mi. Arapların gözüyle haçlı seferlerini öğrenmemin ne gereği var. Sefer mi çıkacağız. Ya da suç ve cezayı neden okudum vicdan mı yapıyorum. Kendimi mi buluyorum kitaplarda. Yoksa kendim mi kitaplardaki karekterlere benziyorum. Yoksa o kadar içten mi yazılmış bütün insanlar için diyerek bu kitaplar.<br />Benim için yazılmadığı kesin. Okduklarım mı onlar vakit kaybı neden okuduğumu bilemiyorum . daha sakin düşününce vakit kaybı sanki. Neden yazdığımı da bilmiyorum aslında bunları ne de olsa başkaları da okumayacak. Vakit kaybı değil mi okumak. Ya yazmak daha büyük vakit kabı sanırsam.<br />Yazmayı okumaya tercih ediyorum şu sıralar. Enteresan okduğum şeylerden de yazımda hiç bir cümle kullanmadım.kullansaydım büyük bi kolaylık olurdu. Hatta büyük bir de romancı bile olabilirdim. Belki de olamazdım. ne de olsa yazı da yazamıyorum.<br />Fotoğraf da çekiyorum . senede bir belki iki tane güzel fotoğrafım oluyo yalan söylemeye gerek yok. Ama fotoğrafçı da olamam. Fotoğraf çekmeyi biliyorum. Fotoğraf çekebiliyorum. Yalan söylemeye gerçekten gerek yoktu ama söyledim . yazdığım her şey yalan çektiğim fotoğraflar sahte okuduğum kitaplarsa gazeteden başka bi şey değil. Peki ben neyim gereksiz yere hava su ve gıda tüketen parazit halinde yaşayabilen bi canlıyım. Kendini mutlu edemeyen kendini mutlu etmeyi bırak başklarını da mutlu edemiyen dünya mirasına bir çivi bile bırakamayacak birisiyim. Babamdan kalan takside direksiyon sallıyacağim sanırsam bunun için birokul okumaya gerek yok ama onu da okuyorum bakalım ne olacaksa.<br />Bana göre uzun fakat kısa sayılabilecek bi yazı bu gün dünyaya armağan ediyorum bunu bu belki bazı şeyleri değiştirebilir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-512233593742006716?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>ozanhttp://www.blogger.com/profile/01926664465857827327noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-38097332360094644122009-06-04T19:54:00.000+03:002009-06-04T19:55:08.699+03:00Sana şiirler yazdım<br />Sen okuyasın diye<br />Siluetin hayalime,rüyalarıma ortak oldu<br />Benliğinse benden çok uzakta<br /><br />Sana şiirler yazdım<br />Sen okuyasın diye<br />Oku ki sana olan duygularımı<br />Bir boşlukta sanma diye<br /><br />Sana şiirler yazdım<br />Bir kenara yazarsın diye<br />Yazdığın şiirlerimi okuyup<br />Beni hatırlarsın diye<br /><br />Sana şiirler yazdım<br />Beni unutmayasın diye<br />Unutma ki Pericik<br />Her zaman düşümdesin yine<br /><br />Sana şiirler yazdım<br />Yazdım sana şiirler<br />Bu şiirleri sana yazdım<br />Belki gelirsin diye..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-3809733236009464412?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-47659694932428509642009-06-03T16:16:00.001+03:002009-06-03T16:16:50.911+03:00Nazım Hikmet &amp; Franz Kafka ölmüş bugün<br />Bugün 3 Haziran<br />Odamda oturuyor ikisi de<br />Kitaplarıyla konuşuyorum<br />Odamda nefes alıyor ikisi de<br />Üç kafadar demleniyoruz<br />Nazım'a rakı, Kafka'ya şarap<br />Ne farkeder hep birlikte ağlıyoruz<br />"İhtiyarlık, yalnızlık, bir de ben bir de karasevda, dördümüz konuşmadan yan yana yürüyoruz" diyor Nazım<br />Dur nereye gidiyorsun!<br />"Neler vermezdik işitmeyelim diye birbirimizin ayak sesini" diyor tekrar<br />Bırak onları gel yanımıza diyorum Nazım'a<br />Kafka ağlamaklı bakıyor<br />“Tek isteğimi yapmadılar, kağıtlarımı yakmadılar.”diyerek hayıflanıyor<br />Sokağa bakıyor pencereden,birden silkinip<br />“Hani ne insan şu oradakiler! Düşünsenize, hiç uyudukları yok.”<br />“Neden?”<br />“Yorulmuyorlar da ondan.”<br />“Neden yorulmuyorlar?”<br />“Çünkü aptal hepsi.”<br />“Aptallar yorulmaz mı?” diyorum.<br />“Aptallar yorulur mu hiç!” diyor ve şarabını dikiyor kafasına Kafka<br />Nazım &amp; Kafka ölmüşler bugün<br />Ve ziyarete gelmişler<br />Oturuyorlar, nefes alıyorlar ve demleniyoruz hep birlikte<br />Bugün 3 Haziran<br />Odamda oturuyor ikisi de<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4765969493242850964?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-63922410706402959802009-06-02T21:45:00.001+03:002009-06-02T21:45:29.032+03:005 Mayıs 2009 tarihinde Anadolu Üniversitesi’nde verdiği (sanırım Türkiye’deki son konseri) konserde ilk kez dinlediğim sanatçı Ceren Necipoğlu müziği, kibar ses tonu ve güzelliği ile salondaki herkesi büyülemişti. Mükemmel konserinde sadece eserleri çalmakla kalmamış, her eserle ilgili bilgiler vermişti. Hatta eserlerden önce, arp enstrümanın hangi özelliklerini kullanarak, parçada nasıl etkiler verdiğini tek tek izah etmişti. Yani konser mini bir arp dersini de içeriyordu. Saz semailerinin arpa uyarlanmış parçalarını dinlerdik. Daha sonra beş adet Türkiye’de ilk kez seslendirilen parça dinledik. Hasan Uçarsu’nun “Mavi ay gri, sarı gece duvar” adlı parçayı sadece dinleseydik neler hissederdik bilmiyorum ancak Ceren Necipoğlu, parçadan önce yine bu eserin nasıl ortaya çıktığını, “deprem” olgusuyla nasıl iç içe olduğunu, eser içinde kullanılan değişik arp çalma tekniklerini yine bizlerle paylaştığı için zevkimiz, hüznümüz katlanarak arttı. Ve itiraf ediyorum ilk kez bir klasik müzik konserinde gözlerim doldu, hatta çaktırmadan ağladım. Amir Mahyar Tafreshipour’un “A Night in Shiraz, for chang (Şiraz’da Bir Gece, çeng için) adlı eserini dinlerken kendimden geçtim. Eser Amir Mahyar Tafreshipour beyninden ve Ceren Necipoğlu’nun ellerinden geçip benim, annemin ve bütün salonun kulaklarıma ulaşmış ve vücutlarımızla resmen kaynaşmıştı.<br /><br />Ceren Necipoğlu’nun dünya çapında Arp müziğine yapmış olduğu katkılar, şu anda önümde duran, konser broşüründe yazıyor. O kadar çok ki yazmaya üşeniyorum. Koca bir sayfa dolusu başarılar…<br /><br />Ve dün bir uçak düştü. Üç yüze yakın yolcusu olan uçak okyanusta kaybolmuş. Sonra uçakta 1 Türk yolcu olduğunu öğrendim gazeteden. Sonra o Türk’ün Ceren Necipoğlu olduğunu öğrendim. Daha 25 gün önce 2 metre karşımda, mükemmel müziği, kibar sesi ve güzelliğiyle orada arp çalan Ceren Necipoğlu. Bir akrabamı kaybetmiş kadar üzüldüm. İnternetteki haber-gazete sitelerinde haberin altına aptalca ve rezilce yorum yapan insanları okudum. Herkesten, hepsinden bir daha nefret ettim.<br /><br />2 Haziran 2009 saat 21:34 hala hiçbir cesede ulaşılamadı. Yani hala bir mucize veya umut var. Dualar var. Bu kadar kişi var ona dua eden. Ceren Necipoğlu okyanusun ortasında hala yaşam savaşı veriyor olabilir şu an.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6392241070640295980?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-42419715064431135462009-05-30T22:02:00.000+03:002009-05-30T22:04:04.602+03:00Şairler yalnız ölür<br />Ben de bir şair olacağım<br />Ben de yalnız öleceğim<br /><br />Silgi kokan<br />Kurşun kalem kokan<br />Saman kağıt kokan masamda<br />Kapayacağım gözlerimi<br />Çünkü şairler yalnız ölür<br /><br />Yazdıkları şimdi değerli değil<br />Öldükten sonra altın<br />Ne kıymeti kaldı bu anlatımın<br />Milyonlar ağlasa arkasından ne fayda<br />Şairler yalnız ölür<br /><br />Amacı sevdiğine ulaşmak<br />Kelimelerin büyüsüne kapılıp,<br />Ulaşmak istediğine ulaşmak<br />Vakit geldiğinde ise<br />Tanrı'nın emriyle göklere uçmak<br /><br />Şairler yalnız ölür<br />Ben de şair olacağım <br />Ben de yalnız öleceğim..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-4241971506443113546?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-21817829498184627222009-05-28T15:32:00.000+03:002009-05-28T15:33:18.647+03:00Nasıldı o akşamlar<br />Bana anlatsana<br />Biralarımızı içerken<br />Her yudumdan sonra<br />Tuzlu fıstık yerken<br />Sarhoş olup gökyüzünde uçarken<br /><br />Nasıldı akşamlar<br />Bana anlatsana<br />Ben sigaramı yakarken<br />Derin bir nefes çekip<br />Gökyüzüne üflerken<br />Külünü kalbime çırparken<br />Anlat bana akşamları<br /><br />Yıldızlar varmıydı?<br />Peki ya ay?..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-2181782949818462722?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-52756776564211707202009-05-26T22:56:00.000+03:002009-05-26T23:07:20.169+03:00selam millet. kuyufanzin yaz toplantıları yapsak? misal bi yerlerde toplansak konuşsak, tartışsak? fanzini elle tutulur hale getirsek. okuduğumuz dinlediimiz şeyleri paylaşsak. azcık kavga etsek. birbirimize gıcık olup hırslansak. o hırsla başka insanlar toplayıp başka başka fanzinler üretsek ve birbirimizin fanzinlerine bok atsak?<br /><br />etkili bi giriş oldumu bilmiorum ama böle devam edersek gittikçe hiç bi şey yapmayan insanlar olcaımızı düşünüyorum. azcık hareket teklif ediyorum ki biliosunuz çok hareket eden bi organizma deilimdir.<br /><br />uzun lafın kısası haziranın 1. haftasında bir gün buluşmayı öneriyorum. kabul edersenizde etmezsenizde bana haber verin. zaten 7 kişiyiz. beni kızdırmayın. sonuç olarak o toplantıda sadece ozanla kendimi bira içerken "hacı, derviş zaim in son filmi çok şey..?" gibi laflar kurarken bulmak istemem.<br /><br />bak kırk yılın başı bişi istiom sizden. saygılar herkese. eyw...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-5275677656421170720?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-89721228958065930022009-05-13T01:08:00.001+03:002009-05-13T01:10:22.870+03:00Gözleriniz eskiden daha masumdu<br />Saçlarınızın rengi gerçekti<br />Ufak dudaklarınız rujsuzdu ve ojesizdi tırnaklarınız<br />Ve ben sonradan tiksinmeye başladım<br />Rujun tadından ve ojenin kokusundan<br />Bilemem kastım “j” harfine mi,<br />Yoksa arzum boyasız tenleriniz mi, gerçekten gerçek ten kokusu kokan gerçek ten mi?<br />Eskiden daha güzeldi hatlarınız güzel kadınlar<br />Şimdi köşeli ve sivri<br />Daha kesici dişleriniz ve sözleriniz daha elem verici<br /><br />Ben de değiştim elbet, hangimiz aynı kaldık ki (ölenler hariç)<br />Daha az yalan söylerdim eskiden<br />Kendime ve sevdiğim kadınlara daha az işkence çektirirdim<br />Hiç çektirmezdim belki de<br />Daha az gururluydum<br />Ya da gururumdan kaybettiklerim hiç yoktu<br />Eskiden hiç içmedim, hiç içmezdim, eskiden içerdim, eskiden hiç içmedim, ya şimdi?<br />Sakallarım, tırnaklarım, saçım uzun olmadı hiç bu kadar<br />Hiç bu kadar şişman değildi, hep şişman vücudum<br />Hiç kusmadım on dört sene boyunca, ya şimdi?<br />Adam ya sakalını uzatmamalı ya da kusmamalı her öğün ve her adım<br />Eskiden daha yeni filmler izlerdim, yenilerde daha eski filmler<br />Ve daha çok arar oldum kendimi okuduğum her şairde<br /><br />Ve kulağımdan, saçımdan bir yerlerden, bir ürperti<br />Hayatımda hiç bu kadar kalbim kalkmamıştı belki de<br />Bir el bir kulakla birleşince kalp yetmeyebilirmiş<br />Adam ya gururlu olmalı ya da gururundan ölmemeli her an<br /><br />Ve bütün bu kadınlar bu kadar değişmişken<br />Ben bütünden değişmişken<br />Ne yapmak zamanıdır şimdi?<br /><br />Şubat – Mayıs 2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8972122895806593002?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-86228636945422475922009-05-02T18:21:00.003+03:002009-05-02T19:00:52.309+03:00Yalnızlık;<br />Su üstünde yüzen bir yaprak misali ya da<br />Havada uçan bir kelebek,mikroskobik görüntüye sahip canlı ya da<br />Dört duvar arasında çarpışan ses dalgaları,çığlıklar ya da<br />Kocaman bir haykırıştı pencereden dışarı bağırmalar ya da<br />Kaybolmuş masallar gibi ya da<br />Yalnızlığın ta kendisiydi kırık uçlu kurşun kalem...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8622863694542247592?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-16398829490067110102009-04-30T22:30:00.000+03:002009-04-30T22:34:59.350+03:00Sarı yaprakların sonbaharıydı özlenen<br />sokak lambaları,<br />ıssız bir gece,<br />saçlarına düşüşünü kıskandıgım kar taneleri...<br />rüzgarın eseri bir uğultudur dolanır ortalıkta<br />ölümü korkutan<br /><br />ve bu uğultuyla yarıs halinde<br />su damlalarına kapılarını açan,<br />boşa geçen dakikalarımı haykırırcasına rüzgarla dans eden,<br />bir salıncak.<br />bomboş<br />insanlar kadar boş<br />düşünceler kadar...<br /><br />ve sarı yapraklar,<br />sokak lambalarının aydınlığında<br />yağan karla kardescesine<br />tüm varlığıyla sarılıp uyuyan yapraklar,<br />yalnızlığı anlatıyorlar...<br /><br />ve sensizlik<br />sonu hangi haykırısa<br />hangi yakarışa<br />hangi yokolusa cıkacagı belli olmayan sensizlik..<br />geride kalan şiir dolu bedenler<br />göz yaşları,<br />sana ait baskalarının döktüğü.<br /><br />ve sac rengini kıskanan kediler<br />simsiyahlar...<br />gözlerin kadar.<br />rüzgar sacların için var<br />kızıl saclarını savurmak için<br />yüreğime...<br /><br />ve sonbahar<br />rüzgarların nerdeler?<br />yapraklar rüzgar beklemekte<br />yüreğim gibi..<br /><br />Samet ERYILDIZ-27.02.2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-1639882949006711010?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-72531738479958580892009-04-28T14:27:00.000+03:002009-04-28T14:28:37.040+03:00Buraya yazalım ki milyonlarca izleyiciyi meraklandıralım kendimize de sorumluluk yükleyelim. Diyelim ki "Bak blogda duyurduk yazmazsak ayıp olur milyarlara" diyelim. Evet birbirinden sayın trilyonlarca takipçim bu ay yani 1-31 mayıs ayı "Sürrealizm Ayı" olacaktır. Anlamaya çabaladığım kısmıyla (sinema, fotoğraf, edebiyat) ve hiç anlamadığım kısmıyla (resim, heykel, tiyatro vs) hazırlayacağım büyük (baya büyük olur umarım) yazı bir ay sonra bu blogda bi de şu blogda http://kuyufanzin.blogspot.com/ bi de şurda http://maktul666.deviantart.com/ bi de şurda http://kuyufanzin.deviantart.com/ Bu anlamadığım veya anladığımı sandığım sanat dallarında sürrealizmi inceliyecek anlatacak kapasitede gençler sizlere sesleniyorum. Bu ay içinde irtibata geçin benimle yazımız daha büyük daha doyurucu olsun.En büyük yazı bizimkisi olsun. Başka yazı olmasın. Ama bana öyle sözlükle ansiklopediyle gogılla gelmeyin. Kişisel anlayışı aramaktayım. Bütün meraklısına sevgiler saygılar. Bekleyin. Ya da rahat olun biliyorum zaten kimsenin okumayacağını. Ben kendim anlamaya çalışıyorum zaten.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7253173847995858089?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-21874344043193992632009-04-15T19:11:00.001+03:002009-04-15T19:11:20.045+03:00Bir nisan gecesi<br />Saat sabaha karşı bilmem kaç<br />Nisan yağmurunun serinliği var<br />Havadaki kokusu ciğerlere işliyor<br /> ..........<br />Bir sigara ve düşümde sen<br />Gece tren kaç kere geçti sayamadım<br />Atlayıp gelsem yanına alırmıydın<br />Ama sen bir başkasının düşündesin<br />O da senin düşünde<br />Daha ne düşüncesi<br />Boş beleş hayaller<br />Yitirilmiş saatler,günler,haftalar,aylar<br />Şu an bile boşa kurulan hayaller<br />Sen başka dünyada ben ise başka...<br />Beş dakika geçti şimdi belki<br />Başımı yastığa koyacağım birazdan<br />Boş beleş hayallerle uykuya dalacağım<br />Geçen hayal dolu günde<br />Yarının gerçekliği ile...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-2187434404319399263?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-79472021592544054042009-03-09T13:21:00.001+02:002009-03-12T00:40:39.797+02:00Gün boyu ılık bir hava<br />Daha martın başı<br />Mart ayının adı çıkmıştır hani<br />Kazma kürek hesabı<br />Akşamı ise yaz akşamlarını andırıyor<br />Hafif ılık bir rüzgar<br />Odamda sessizlik<br />Herkes gitmiş bir yerlere<br />Ben burada Tek Başıma<br />Fırsat bu fırsat<br />Bugün kalemime kuvvet<br />Aman nazar deymesin<br />Ne diyordum?<br />Ha!<br />Ilık bir rüzgar esiyor<br />Pencerem açık karşımda karanlık<br />Ah birde gökyüzü açık olsa!..<br />Şöyle başımı uzattım pencereden<br />Bir soluma baktım bir de sağıma<br />Bu kelime bir kez çıkar ağzımdan<br />Çankırı kapısı şahane!<br />Işıklar…Güzel görüntü<br />Saat gece yarısı 00.40<br />Yük treni Ankara’ya gidiyor<br />Büyük bir gürültüyle<br />İnadına düdüğünü çalıyor<br />Belki beni gördü selam verdi<br />Yolun açık olsun makinist amca<br />Zaman geçti<br />Giden trenle sanki aklımda gitti<br />Çankırı’da değilim<br />Senin yanındayım sanki<br />Bütün o geçmiş günlere dair<br />Hiç yaşamamışız gibi<br />Yanımdasın işte görüyorum seni<br />Gülümsüyorsun işte<br />Gülümse dediğin gibi<br />Yanımdasın,yanındayım<br />Bu sefer sevinçten “yubbu” diyorum<br />Öğrettiğin gibi…<br />Ve bir telefon sesi geri getiriyor beni<br />Yine aynı yerde<br />Yurtta cam kenarında<br />Ilık bir rüzgar esiyor<br />Sen yanımda olmasan da<br />Ilık hayalin daima yanımda<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7947202159254405404?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-33929687281911005932009-03-08T13:51:00.002+02:002009-03-08T13:52:19.176+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_IYbRZ13Gd64/SbOxV2H4iKI/AAAAAAAAAB8/kSboGXPt20w/s1600-h/DSC_0025.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_IYbRZ13Gd64/SbOxV2H4iKI/AAAAAAAAAB8/kSboGXPt20w/s400/DSC_0025.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310783374463895714" border="0" /></a><br />Aslında hepimiz kadın değil miydik? Tüm erkekleri, tüm kadınları, bütün bu insanları, bütün hayvanları bir anne dünyaya getirmedi mi? Bir kadının içinde olmadık mı bir hücreden? Etinin içine tutunduk, iç organlarına baskı yaptık, göbeğini kocaman şişirdik. Hepimiz (bir adet sperm hücresi beni mazur görsün onu yok saymaktayım) bir kadından oluşmadık mı? Belki bu yüzden kadın gibi hisseden, kadın olmak için cinsiyet değiştiren, kadın gibi giyinen kısacası onlara benzemeye çalışan dünyada bir sürü erkek var. Tersine çok rastlamadık sanırım. Kadınlar, ataerkil toplumların bile gizli hükümdarlarıdır. Yaratan, doğuran, bakan, besleyen, büyüten, düşünen, çalışan tüm kadınlara sonsuz şükranlarımla...<br /><br />Ya da oturup düşünsün bütün erkekler. Kadınlar olmasa neye aşık olurduk? Aşık olmayacaksak niye yaşardık? Bunca adamın ilham kaynağı ne? Bu şiirler, şarkılar, resimler, fotoğraflar niye, kime yapılırdı?<br /><br />8 Mart Dünya Kadınlar Günü, tüm kadınlara kutlu olsun.<br /><br />İrem’e, Ecem’e ve Burcu’ya Not: Benden kadınlar günü ile ilgili yazılarını esirgeyen 3 kadını yine de çok seviyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-3392968728191100593?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-67326584137996797202009-02-22T22:40:00.006+02:002009-02-25T14:08:00.516+02:00Yalnız bir pazar günü. yalnızlıktan kasıt,<br />ruhsal yalnızlık.Yataktan kalkmışım<br />bugün ne yapacağım diye düşünmekteyim.<br />Gidecek bir okul yok çünkü pazar.İş yok.<br />Ankara’dayım... Karşılıklı sohbet edecek<br />arkadaşım yok. Ne yapsam diye düşünüp<br />duruyorum.<br />Montumu sırtıma geçirdim büfenin yolunu<br />tuttum. İki ekmek bir de gazete... Kahvaltı<br />hazır olana kadar gazetemi okumaya baş-<br />ladım. Ülkede ne gelişmeler olmuş.Hepsi<br />alışıldık haberlerdi,değişen bir şey yoktu.<br />Malum seçimler yaklaştı. Kömür,hatta işi<br />daha da abartıp beyaz eşya dağıtmak lazım.<br />Siyaset kokan dünyadan, kızarmış ekmek<br />ve sucuklu yumurta kokan dünyaya geçiş...<br />Karnım acıkmış hani hafiften. İzninizle...<br />Tüm sofralar bereketli olsun.<br />İnternet, tavla,yazı,kitap derken...Kış güneşi<br />yeniden veda ediyordu dünyaya.Açık maviden<br />koyu laciverte yolculuk.<br />Lost dünyasına kapıldık hep beraber. Sanki<br />ben onlardan daha da kayıp...<br />Çıktım oradan o Lost izlenen odadan. Attım<br />kendimi karanlık bir o kadar da yalnız duran<br />salona. Şömine başı,kapalı kapılar ve sessizlik...<br />Dalıyorum uzaklara, perde açık, cam kenarında,<br />sonsuz karanlık. Ve bu karanlığın üzerine<br />işlenmiş beyaz parlak düğmeler.<br />Çok sessiz. Bu sessizlik seni getirdi aklıma bir<br />anda. Söylediğin kelimeleri... Hatırlar mısın<br />aylar önce sen hep belki derdin.Derinlerden<br />Cenk Taner söylerdi.Sevgilim bu şarkı sana.<br />Düşünce sarhoşuyum. Ama isterdim elimde<br />bir şişe şarap ve seni düşünerek oracıkta sızıp<br />kalmak<br />Saatim 23.59'u gösteriyor. Saniyeler sonra bir<br />pazar günü daha tarihe karışmış olacak.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6732658413799679720?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-68786823809725024772009-02-14T13:35:00.003+02:002009-02-14T13:47:01.058+02:00Çırılçıplak bir yalnızlık derdin sen<br />Ağzımda o balçık tadı*<br />Aç karnına yakılan bilmem kaçıncı sigara<br />İşte sabah penceremi zorlayan<br />İşte bu şehir gürleyerek uyanan<br /><br />Kalktım iki adım sonra pencere<br />Sekiz adımda banyo<br />Yetmişdört kilometre sonra sen<br />Altı saat ötede İstanbul<br /><br />Götüne birşey giy derdin sen<br />Ağzımda uyduruk bir şarkı<br />Aynada seçilen bugünün yüzü<br />Hey yine doğurdum seni güneş<br />İşte şehir dağıt çocuklarını tüm sokaklara<br /><br />Düşledim iki adım sonra ağzın<br />Sekiz adımda gece<br />Yetmişdört kilometre sonra sen<br />Altı saat ötede gerçek<br /><br /><br />* Maktul'den esinti<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6878682380972502477?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-68232348188073486992009-02-13T17:58:00.002+02:002010-06-26T16:36:58.061+03:00hepsi ve daha fazlası : http://maktul666.deviantart.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-6823234818807348699?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-77243053830362563502009-02-13T17:55:00.001+02:002009-02-13T17:57:55.896+02:00Ne karga, ne kuzgun, ne gaga<br />Ne de zağar itler, açlıktan uluyan<br />En karanlığı rüzgardır, gecenin<br />Gecenin en zifirisidir rüzgar<br />Saatte bilmem kaç kilometre hızla esen<br />Ve zayıf çatımızı kökünden söken<br />Hani o masaldaki gibi<br />Güçlü nefesiyle koca bir kurt, geceyi yırtan<br />Islık çalmak değil onunki<br />Gök gürültüsü halt etmiş<br />Rüzgardır en karanlık ve hırçın olan<br />Güvendeysen korkma<br />Dört duvara dört uzvun değiyorsa<br />Kafan kilometrelerce uzaklıktaki bir burundaysa<br />Karga, gaga, çığlık,<br />Köpek ulumaları, gök gürültüsü,<br />Yahut rüzgar olsa da en fenası<br />Korkma,<br />Gece sesleri ne de olsa<br />Uyuma,<br />Cesaretin varsa, üç saat kalmış, bekle<br />Güneş doğar elbet yeryüzüne<br />Siyah perdeli odana ışık girmez elbet<br />Ancak kulaklarınla anlarsın güneşi<br />Bu kadar teknolojik bokun ortasında<br />Her gece ormana geri döner, bu koca şehir<br /> şehirler<br />Bütün aç hayvanlar gece çıkar avlanmaya<br />Bütün gürültü gecede<br />Bütün karanlık<br />İnlemeler, horlamalar, ağlamalar<br />Bekle işte<br />Güneş doğacak<br />Kulaklarınla fark edeceksin, evet!<br />Orman sesleri azalacak<br />Mekanik sesler artacak<br />Duvarı delen matkap,<br />Araba kornaları,<br />İnsan bağrışmaları.<br />Aç insanlar gündüz çıkar avlanmaya<br />Ve bağrışacaklar elbet<br />Kimisi simit, kimisi tanrıdan rıza satacak<br />Hepsi dökülecek elbet<br />Ve güneş girmeyen karanlık odanda<br />Sesleri duyacaksın, güneşi doğurur gibi<br />Ve anlayacaksın ki uyku vakti geldi<br />Milyonlarca dinlenmiş vücuda bırakacaksın yeryüzünü<br />Ne gecenin seslerini bilecekler<br />Ne boğazına oturan yumruğu<br />Ortalık aydınlanacak elbet<br />Ve biz karamsarlar geceyi bekleyecek<br />Ağlamak için iple çekecek<br />Gece hayvanlarını doyuracak<br />Ve seslerden korkacağız<br />Sırf o burun rahatça uyusun diye<br />Bütün pisliği yutacağız<br />Yeter ki deliksiz uyuyabilsin<br />Ve tatlı rüyalar görebilsin (güzel kısım)<br />Gecenin seslerine dair burada bitsin.<br /><br />Hem Cuma<br />Hem 13<br />Şubat, 2009<br />Eskişehir<br /><br />Gece Seslerine Dair - 1 : http://kuyufanzin.blogspot.com/2008/12/gaga-ilik-ve-karanlik.html<br /><br />Gece Seslerine Dair - 2 : http://kuyufanzin.blogspot.com/2009/02/gece-seslerine-dair-2.html<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7724305383036256350?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-70156155674261105522009-02-13T17:54:00.000+02:002009-02-13T17:56:21.035+02:00Zarif bir anne horlaması, yedi sekiz köpek uluması ve geçmesini istemediğim halde her saniye bana kendini hatırlatan duvar saati tıkırtısı… Gözümde dört yüz sayfanın yorgunluğu, masada beklemekten sıkılmış bir tatlı ve aynı dertten muzdarip buz gibi bir kahve. Elimde “Kumral Ada Mavi Tuna” ve eksik sayfalarını tamamlamak için ikizi sehpada. En karşımda aşık olduğum gülüşün siyah beyaz bir çıktısı. Ve kağıt kalem görevini aynı anda üstlenen telefonumun sesinden rahatsız olan anne horlamasının kesilmesi. Ve şiddetlenen yağmurun inadına cama vurması. Yakındığımdan değil sadece ortamın daha fazla romantik olması manasız. Zaten yeterince aşığım…<br /><br />Gece Seslerine Dair - 1 : http://kuyufanzin.blogspot.com/2008/12/gaga-ilik-ve-karanlik.html<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7015615567426110552?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>kuyuhttp://www.blogger.com/profile/07412969336456411179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-83546491407423215852009-02-13T17:37:00.004+02:002009-02-13T17:49:08.245+02:00ALDIRMA(MAK)<br /><br /><br />Bir fincan kahve içelim mi<br /><br />Sıla<br />Sılamania<br />Hadi ama<br /><br />Gördüm seni yorgun gözlerin<br />Basite indirgenemeyen bir hayat seninki<br />Yarının hevesi değil mi<br />Ayaklarına dolanan<br />Sabun köpüğü bir şimdiki zaman değil mi<br /><br />Bir cümle konuşalım seninle<br /><br />Sıla<br />Başımın ağrısı<br />Hadi ama<br /><br />Gördüm seni suskun dudakların<br />Duvarlarla örülmüş birkaç kelime senin hayatın<br />Bir cümleyle dokunayım sana<br />Kapat yine ruhunun kapılarını<br />Aldırmam devam etsin bu yanılsama<br /><br />Sıla<br />Sılamania<br /><span style="font-size:0;"></span>Aldırma...<br /><br />14 Mart 06<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-8354649140742321585?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Emrah Aydoğduhttp://www.blogger.com/profile/06038796893112918112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-77719987622803831922009-02-10T19:30:00.001+02:002009-02-10T19:32:40.089+02:00Çare , aramakla bulunmaz<br />Sevgi , git demekle söndürülmez<br />Katliam, yakalanınca sona ermez<br />Güven, tek hatayla dinmez<br />Ve endişe, boşverice geçmez<br />Bu kadar basit değildir hayat<br />Senin nasihatlarına ihtiyacım yok benim !<br />Zaten ben hayatın ta kendisiyim<br />Kurallarını ben koydum ; yalanlarını da ben söyledim<br />Dönüş yolunu anımsayamayacaksan eğer,<br />Dön şimdiden geri gelme paşimden<br />Senin o buruşturup çöpe attığın kurallarımla varım ben<br />Geleceksen de o alçak gönlünü sök at da gel<br />Belki de bir gün garip bir şehirde karşılaşırız tekrar<br />İşte o güne dek gözükme gözüme<br />Yoruldum artık direnmekten<br />Sıkıldım hepinizden<br />Mecalim kalmadı kaçacak sizlerden<br />Ya şimdi bırakın peşimi<br />Ya da sandığınız gibi bir melekseniz<br />Kurtarın beni bu uçurumlardan<br />Doysun artık sahte duygularınız<br />İnsanlarla oynamaktan vazgeçin<br />Eğer sandığınız gibi birer melekseniz<br />Bırakın beni gideyim ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-7771998762280383192?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Lanetli Rapunzelhttp://www.blogger.com/profile/16791004209849871960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-36064325015955801062009-02-03T00:55:00.002+02:002009-02-03T01:01:53.802+02:00Yokum sanki bu dünyada<br />Bir ışık görsem bir yerde<br />Gidene kadar sönüyor<br /><br />Gözyaşı ezberim oldu<br />Gündüzlerimse hep gece<br />Gülmek bana çok yakışırdı<br />Ama unutalı çok oldu<br /><br />Sevmenin acı olduğunu çok geçmeden anladım<br />Ama vazgeçmek için epey beklemek gerek<br /><br />Aynalar kırıldı<br />Ben beni görmeyeyim diye<br />Artık umut yok<br />Umuda gidecek bir yelkenimde yok<br />İçimdeki fırtına beni kıyıya atmaya yetmez<br />Umut yok<br />Kıyı yok<br />Okyanusta bitmeyen günlerdeyim sanki<br />Ama gündüzlerim hep gece<br />Umut yok<br />Sabaha çıkmak için<br />Dedim ya<br />GÜNDÜZÜM GECE benim<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-3606432501595580106?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Gürkan İşsevenlernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1844167629031624945.post-91450814819752209272009-01-31T12:55:00.001+02:002009-01-31T12:59:11.311+02:00Düşlemek güzeldir bazı şeyleri<br />hele ki konun aşk ise<br />Bir hanım efendi vardır bir de beyefendi<br />Başlarda farkında olmasalar da birbirlerinden<br />Sonra epey uzar bu sevgi hikayesi<br />Ya da sadece birisi sever diğerinin haberi bile olmaz henüz<br />Zaten olsa da değişmez ki bu düş<br />Ama nerden bilebilirdim ki<br />Hayatında zaten varmış bir umutlu,<br />Çok da mutlu yüz<br />İşte o anda kararır her yer<br />Nefes alamıyormuş gibi,<br />Yutkunamıyormuş gibi,<br />Boğuluyormuş gibi,<br />Belki de üşüyor hatta donuyormuş gibi ...<br />Göremiyor ve duyamıyormuş gibi<br />Ağlayamıyormuş gibi olursun<br />En baştaki o pespembe düşlerine ne oldu ?<br />Evet.<br />İşte bu bir Hayal Dünyası Cinayetidir<br />En baştaki o güzelim düşlerin<br />Tam ortadan yırtıldığı andır ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1844167629031624945-9145081481975220927?l=kuyufanzin.blogspot.com' alt='' /></div>Lanetli Rapunzelhttp://www.blogger.com/profile/16791004209849871960noreply@blogger.com0